Website voor juristen
Afsluiting
Tien jaar geleden werd ik door Mr. gevraagd voor deze column. Ik zou mijn ongezouten mening mogen geven over het wel en wee in het juridische. Dit trok mij aan, omdat ik vond dat als juristen ergens meesters in zijn, zij dat zijn in het verbergen van hun eigen bedoelingen achter autoriteitsargumenten, ook wanneer die er niet zijn.
De stier tussen recht en ethiek
Vakantie in Spanje. Nu eens geen non-nieuws over oeverloze formatiebesprekingen. Nee, hele andere dingen houden het vakantieland bezig. Het Catalaanse parlement debatteert over de vraag of het stierenvechten verboden moet worden in Catalonië. Verhitte discussies in de kranten in heel Spanje.
De democratische paradox van het minderheidskabinet
Constitutioneel recht is fascinerend. In hoeverre vormt recht macht of omgekeerd? Dat is de vraag waarvan het antwoord glibberig is als een aal. Politicologen en staatsrechtgeleerden proberen ieder vanaf hun eigen oever ernaar te vissen, maar hun vangst is altijd beperkt houdbaar. Ze vormen mooie systemen en doctrines; telkens weer blijkt dat de voortschrijdende praktijk zich niet laat vangen door de netten van de theorie. En uiteindelijk is die praktijk leidend. Zelfs de meest gestrenge constitutionalist moet daarvoor uiteindelijk buigen, wil hij niet een luchtfietser worden.
Non domina gladi virgo sed gladio ancilla
Hoe langer ik mij bezighoud met het recht, hoe meer ik mij erover verwonder. Een meester in de rechten heet ‘weledelgestreng’, een aanspreekvorm waar goed over nagedacht is: een jurist wordt geacht onverbiddelijk recht van krom te onderscheiden en daar niet mee te marchanderen. Een regel is immers zo hard, of zo zacht, als degene die haar toepast. Toetsen doen we dan ook aan steen. Wie van zijn geest een diamant heeft gemaakt is daarom het gestrengst. Daarom noemen we de uitstekende jurist briljant.
Recht op identiteit?
Het is alweer tweeënhalf jaar geleden dat prinses Máxima met haar uitspraak kwam dat zij hier niet ‘een Nederlandse identiteit’ is tegengekomen. CDA, VVD en PVV buitelden over haar heen, al naar gelang hun stijl met geheven vinger of vieskijkende verontwaardiging. Er zou wel degelijk een Nederlandse identiteit zijn en die zullen ‘we’ niet te grabbel gooien.
Taksverslaafd
Een mens hoeft geen libertijn te zijn en het adagium ‘belasting is diefstal’ aan te hangen, om te beamen dat Nederland (en niet alleen Nederland) het spoor volkomen bijster is inzake belastingen. Het gaat al lang niet meer om het bekostigen van de overheid zelf, maar om het binnenhalen van geld om als overheid te kunnen bepalen aan wie dat wordt uitgedeeld. Partijen verdelen is heersen, maar geld verdelen is afhankelijk maken, en dat is veel effectiever.
Meer artikelen...
| vrijdag, 19 maart 2010 |
|---|
| De zaak-Wilders |
| vrijdag, 19 februari 2010 |
| E-brief aan de rechter |
| vrijdag, 29 januari 2010 |
| Wat is gelijk? |
| vrijdag, 11 december 2009 |
| Doodzonde van het geld |
| dinsdag, 03 november 2009 |
| Preambule |
| dinsdag, 06 oktober 2009 |
| Spanning en frustratie |
| maandag, 07 september 2009 |
| Troika en kritiek |
| dinsdag, 16 juni 2009 |
| Zeven jaar actieve rechters |
| maandag, 18 mei 2009 |
| Nederland: van gidsland tot minimumlijder |
| maandag, 20 april 2009 |
| Partij voor de Vrijheid zonder Democratie? |
Pagina 1 van 9
