Website voor juristen
De menselijke maat
maandag, 06 oktober 2008
Zonder moraliserend te willen zijn, ben ik van mening dat in veel organisaties van juristen de omgangsvormen verbetering behoeven. De afgelopen maanden heb ik een grote verscheidenheid voorbeelden voorbij zien komen, waarvan je eigenlijk nauwelijks kunt voorstellen dat ze echt gebeurd zijn.
Zo heb ik meerdere voorbeelden gezien van mailverkeer waarin juristen collega's op een grove wijze schofferen. Daarbij wordt taal gebruikt waarvoor je je als juridische professional zou moeten schamen. Overigens is een mail een slecht communicatiemiddel om gevoelens van onvrede en ongenoegen te uiten. Ook al probeer je het nog zo goed te formuleren, schriftelijke woorden komen toch vaak harder over dan ze wellicht zijn bedoeld en je hebt nooit in de hand in wat voor stemming de ander verkeert als hij de mail ontvangt. Toch wordt in de praktijk e-mail vaak gebruikt om een ander aan te spreken. De keuze voor e-mail wordt vaak bepaald door angst voor een directe confrontatie of door gebrek aan tijd. In de hectiek van alledag is het makkelijker om even snel een mailbericht te sturen dan om even bij iemand binnen te lopen en te bespreken wat je dwars zit.
Andere voorbeelden van slechte omgangsvormen die ik recent heb zien voorbijkomen, hebben te maken met het niet luisteren naar elkaar en het niet echt bij elkaar betrokken zijn. Dat kan zich bijvoorbeeld uiten in vergaderingen waarin men in zijn eigen standpunt blijft hangen en niet doorvraagt als iemand een relevante zorg op tafel legt. En het is o zo cliché, maar het doet zich in bijna iedere organisatie voor, het praten over elkaar en niet met elkaar.
Een gebrek aan menselijke maat zie ik ook terug in procedures om partner te worden. Deze procedures zijn vaak heel politiek, niet transparant en niet objectief en veroorzaken vaak onterecht menselijk leed.
Zo kan ik nog wel even doorgaan. Wat maakt nu dat een goede menselijke samenwerking in organisaties van juristen geen vanzelfsprekendheid is? Juristen hebben tijdens hun rechtenstudie geleerd om alles kritisch te benaderen. Ze worden erin getraind om hun eigen standpunt en mening goed te motiveren en dat van een ander aan te vallen en ongeloofwaardig te maken. Men gaat in beginsel eerst met elkaar de strijd aan, overtuigd als men is van zijn eigen gelijk. Noem het beroepsdeformatie, maar dit gedrag zie ik ook terug in de onderlinge samenwerking tussen juridische professionals. Vaak is men zich er niet eens bewust van. Met name advocaten zijn er meester in om hun eigen gelijk in hun organisatie ten koste van anderen te behalen.
Ik ben er een groot voorstander van dat organisaties van juridische professionals meer aandacht gaan besteden aan de cultuur van en de sfeer binnen hun organisatie. Daarvoor is wel nodig dat er mensen zijn die voorbeeldgedrag vertonen, goede omgangsvormen uitdragen en die andere juristen aan durven te spreken. Dit vereist empathie, zelfreflectie en durf om verandering te realiseren.
En wat meer psychologie en communicatie in de rechtenstudie zou mijns inziens ook geen kwaad kunnen!
Mr. M. van de Griendt is adviseur bij Dialogue Coaching & Consultancy.
Reactie (0)
Toon/Verberg reactie formulier
| < Vorige | Volgende > |
|---|
