Website voor juristen

Geloven in het rechtssysteem

Geloof jij eigenlijk? Ben je ooit wankelmoedig geweest? Of ben je volledig door twijfel bekropen? Juristen praten er weinig over. Het komt dichtbij, want het gaat ook over een veilig thuis, over vriendschappen en waar je dan wel bij hoort. Assertieve juristen zeggen dan al gauw iets  verkeerds.

 

Wat kunnen we terugdoen?

Een jaar geleden: afgestudeerd, veel vrije tijd, een spannende baan als portier bij nachtclubs en een bruisend sociaal leven. Maar dat was niet waarvoor ik rechten had gestudeerd. Ik wilde advocaat worden. Op een echte Nederlandse regenachtige zondag besloot ik dus om vacatures te zoeken op internet. En nu woon en werk ik op Curaçao, drink ik regelmatig een cocktail onder een palmboom en heb ik meer vitamine D in mijn lichaam dan ooit te voren. Daar zijn door mijn medebloggers al de nodige dankbetuigingen aan gewijd. Ook ik ben dankbaar.

 

Leipzig - das neue Berlin?

Welgeteld één afspraak had ik. Graag had ik er meer gehad, maar niemand die ik over Leipzig sprak had daar contacten. Iedereen had wel links of rechts gehoord, dat er iets in Leipzig gaande was. Maar niemand wist er het fijne van. Alleen geruchten. Veel kunstenaars trekken van Berlijn naar Leipzig. De Berlijnse jeugd verhuist naar Leipzig. En, dat liet mij de oren spitsen, Leipzig is economisch in opmars. Nu zijn er altijd mensen die er belang bij hebben, om hun plek hochzujubeln. Dus ik was sceptisch. Totdat ik mijn eerste medewerkster Verena sprak, die 20 jaar geleden met haar man uit Beieren naar Berlijn verhuisd was en tot overtuigde Berlijnse is geworden. "Was hat es auf sich mit Leipzig?" Zonder een moment te aarzelen riep Verena uit: "Oh, Leipzig? Das ist das neue Berlin!" Ik was verkocht. Als zelfs Verena zoiets zei, dan moest ik met eigen ogen dit fenomeen gaan onderzoeken.

 

Afpakken

In het aprilnummer van de Bonjo, las ik naast de vele columns en advertenties van het kaliber ‘neem mij want dan kom je vrij’, een artikel over ‘afpakken’. Om het afpakken te stimuleren, reikt justitie eenmaal per kwartaal een heuse afpaktaart uit. Het idee dat te pas en te onpas beslag wordt gelegd op geld en goederen van verdachten is hiermee voor mij bevestigd. De gevolgen zijn soms ingrijpend en de afhandeling is bedroevend.

 

Deurne: de prijs van het goud

Twee jongens besloten een Deurnse juwelier te overvallen, in de hoop op een rijke buit aan juwelen en glinsterend goud. De overvallers hebben dat met de dood moeten bekopen. Hoe dat is gegaan is niet bekend, al hield het Openbaar Ministerie het er op dat het noodweer was, tegen Marokkanen. Het volk of tenminste het schuim der natie juichte: net goed, nu hebben zij hun verdiende loon. Zelfs nabestaanden zeiden af te willen zien van strafvervolging als die noodweer vaststaat.

 

Diversiteitsbeleid

In Nederland zijn we nogal terughoudend met het registreren van iemands etnische achtergrond, maar in het buitenland ligt dat soms anders. Veel Amerikaanse universiteiten voeren bijvoorbeeld een bewust diversiteitsbeleid. Men streeft er dan naar dat de wetenschappelijke staf de etnische groepen binnen de samenleving als geheel weerspiegelt. Om te kijken of dat beleid zijn doel bereikt, moet men wel over harde gegevens beschikken. Toen ik een aantal jaren geleden in Princeton visiting scholar werd, kon ik daarom op een formulier van personeelszaken aangeven wat mijn etnische achtergrond was (het was overigens niet verplicht). Een aardig detail was daarbij dat men tot de categorie Caucasian (of White) ook de Turken en Marokkanen rekende. Laat Wilders het niet horen.

 

Weer even terug

Eigenlijk had ik verwacht dat het eiland en de rechtbank kleiner zouden zijn dan in mijn herinnering. Het valt me dan ook tegen hoe lang de rit van het vliegveld naar het appartement is en dat ik, de eerste keer dat ik weer voor de rechtbank sta, ronduit geïmponeerd ben. Zou ik dan misschien met de jaren steeds minder dapper zijn geworden?

 

En het nieuwe standaard fee arrangement is…

Het lijkt wel of er steeds meer juridische dienstverleners opstaan die “pricing” tot kern van hun strategie maken.

 

Structurele tunnelvisie

'Zijn er nog mensen in het ziekenhuis?' vroeg huisarts Kees van Bezooijen zich af nadat hij even als patient was opgenomen. Van Bezooijen denkt van niet. In een hospitaal vallen personeel en patiënt ten prooi aan de digitalisering en ‘economisering’. Nadat ik onlangs betrokken was bij een ontslagprocedure vraag ik mij af of er nog mensen zijn in de rechtszaal.

 

Pure frustratie!

Soms moet een mens even mogen klagen. Bij deze dus. En bij voorbaat hulde aan alle strafadvocaten die dag en dagelijks cliënten moeten bezoeken bij locaties waar je niet gewoon op een deurbel drukt om binnen te komen.

 

Keuzestress!

Het manifest van Leeuwarden heeft veel interessant onderzoek veroorzaakt. Mijn vorige blog ging over werkdruk, waar toen net een rapport over was verschenen in opdracht van de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak (NVVR). Kort geleden verscheen alweer een interessant rapport, dit keer over de governance in de rechtspraak. Het is het resultaat van een onderzoek van het Nederlands Instituut voor Openbaar Bestuur, naar aanleiding van het manifest van Leeuwarden, in opdracht van de Raad voor de Rechtspraak. 

 

Digitalisering dringt door. “Hoe zit het met lekken?”

Op het Mediapark in Hilversum is digitale rechtspraak als onderwerp beland op een onverwachte plek: de deskjes van showprogramma RTL Boulevard. Terwijl de roddeldeskundigen zich buigen over de kwestie of digitale dossiers genoeg beveiligd zijn, is de transformatie van papier naar tablet in de Arnhemse rechtbank een feit. Een goede ontwikkeling, vindt een andere columnist. De media buigen zich over de digitaliserende rechtspraak.

 

Vrijheid is mooi, maar het moet wel betaalbaar blijven

De woorden van Europa suggereren dat wij pal staan voor het legitieme vrijheidsstreven van Oekraïners, dat wij schouder aan schouder staan met de activisten van Maidan. Toen de bezetting van Maidan in volle gang was kwamen tal van Europese en Amerikaanse leiders in Kiev voorbij om hun steun voor de protesten uit te spreken. De daden van Europa — lachwekkend als ze niet zo triest waren — vertellen echter een ander verhaal. De stabiliteit van het internationale systeem en de rechten van Oekraïners zijn voor ons duidelijk ondergeschikt aan Russisch gas, korte termijn handelsbelangen en het behoud van de lieve vrede.