Website voor juristen
The deposition
Goedemorgen Literatuurvrienden!
Getuigenverhoren. Ze zijn 'part of the job'. Zelden of nooit leveren ze in Nederland de vermakelijke kruisverhoren op die we allemaal kennen uit Amerikaanse en Engelse films en televisieseries. De meeste getuigenverhoren, zeker in civiele zaken, zijn zakelijke conversaties tussen een vragende rechter en een antwoordende getuige, soms aangevuld met aanvullende (niet zelden overbodige, want reeds door de rechter zelf eerder gestelde) vragen van de advocaten van partijen. Na afloop van het getuigenverhoor tovert de vragende rechter zich om tot een dicterende rechter en worden de gestelde vragen en antwoorden in eigen woorden herhaald aan de griffier, die ze al tekstverwerkend in een proces-verbaal omzet.
TBS: via kort geding tot verlof
In de TBS bestaan diverse verlofvormen: begeleid, onbegeleid, transmuraal en proefverlof. Deze vormen vallen onder de noemer resocialisatieverlof, dat in feite de voorbereiding vormt van de terugkeer van een ter beschikking gestelde in de maatschappij, één van de doelstellingen van de maatregel van terbeschikkingstelling. Deze vormen van verlof vinden geleidelijk plaats, volgens een verlofplan, uiteraard alleen indien verantwoord bevonden. De bevoegdheid tot het afgeven van een machtiging voor een bepaald vorm van verlof is toebedeeld aan de Minister van Veiligheid en Justitie, die als zodanig de eindverantwoordelijkheid draagt voor de uitvoering van de TBS maatregel.
Het blijft goochelen met de cijfers in de rechtspraak
Meer geld voor de rechtspraak leidt niet per se tot een betere kwaliteit daarvan. Dat was een van de conclusies uit het rapport ‘Waar voor ons belastinggeld? De prijs en kwaliteit van publieke diensten’ dat deze week door het Sociaal en Cultureel Planbureau naar buiten werd gebracht. Het SCP onderzocht een aantal sectoren, zoals zorg, onderwijs en rechtspraak en keek daarbij met name naar de vraag in hoeverre de stijging van de uitgaven in deze sectoren ook daadwerkelijk had geleid tot een betere kwaliteit.
Avril McDonald
Ik kreeg gisteravond spam. Onder de verzendnaam Avril McDonald. Avril McDonald is dood, al bijna twee jaar. Die spam deed me pijn en deed me denken aan Avril. Zij was een inspiratie. Niemand kon een zin waarin zo vaak het woord ’fuck’ klonk zo lief en integer uitspreken als zij. Niemand kon een zelfingenomen bobo van het internationaal recht (en dat zijn er nogal wat) zo scherp op inhoud en stijl fileren as zij. Ik heb enorm veel van Avril geleerd.
Vuurwerk: solemnitas epiphaniae domini
Zometeen vuurwerk. Maar eerst Jezusje. Ik wil best aanbidden. Zeker als iemand zich aan mij openbaart. Laten we eerlijk zijn: hoe vaak komt het nou voor dat iemand zich aan je openbaart? Dus mocht me dat een keer gebeuren, ja, dan sta ik voor in de aanbidrij. Vanmorgen, driekoningenochtend, was ik op wilde jacht met Perchta. En christus mansionem benedicat wat was het een mooie. Ochtend, jacht en gezellin. Misschien wel de drie mooiste giften die je je kunt wensen.
Waarom religieuze feestdagen blijven zoals ze zijn
De feestdagen in december: er is geen politicus die zich er aan waagt ze serieus ter discussie te stellen. Maar voor een aantal politieke denkers en rechtstheoretici zit er toch iets ongemakkelijks in dit gegeven: want past het een neutrale overheid om officiële feestdagen te laten samenvallen met religieuze feestdagen?
Geen aanwijzing aan OM in zaak Zorreguieta
De ober van de bar Doreggo zet met een zwierig gebaar een cortado voor me neer. Voor me op straat slenteren vermoeide toeristen voorbij. Het is vanmiddag boven de dertig graden en de meeste mensen in Buenos Aires zoeken verkoeling.
Een Nieuw Kantoor. What was I thinking?
Nog even de bankgarantie stellen en handtekeningen zetten, maar dat zijn formaliteiten. We gaan verhuizen met de centrale kantoororganisatie van het OJ Netwerk. Na de verbouwing zijn jullie allemaal weer welkom. Nog steeds in Amsterdam Zuid, maar dan op de Emmastraat. Ik stuur wel een (digitaal) kaartje
Zwaardere straffen voor geweld tegen hulpverleners, waar slaat dat op?
Begrijp me niet verkeerd. Ik wil ook een rustige, gezellige en ja, laat ik het maar gewoon zeggen (het is niet truttig) vredig oud en nieuw. Gewoon omdat ik dat fijn vind. En ok, ook omdat mn kinderen inmiddels de leeftijd krijgen dat ze zelf oud en nieuw willen vieren.
The New Year Party
Dear Friends of 'Literatuur op vrijdag'!
Now the end of 2011 is very near it's not only the time to express good intentions for 2012, but also to look back at 2011, especially . My goodness where has it gone! In the beginning of 2011 - full with energy - I was confident that I would be able to write consistently for 'Literatuur op vrijdag', but I failed. On March 11, 2011 - now a good nine months ago - the last instalment was published. Afterwards several attempts for further instalments failed. I decided that it was just a matter of time and was hopeful that the spirit would return, but alas. It must have been too much. The first instalment appeared on May 5, 2006, a very short note to the marvelous work 'The Buddenbrooks' by Thomas Mann. I have tried to collect all instalments published since the series started on my blog (www.literatuuropvrijdag.blogspot.com). You are of course invited to have a look at my scribblings. Although the blog is unfortunately not up to date it gives an idea about the effort writing requires. But you get a lot in return. For example the invaluable joy of reading good literature and trying to incorporate it in your own work from which one can derive positive energy. On the other hand keeping the series going can be very demanding and not easy to combine with other work. In view of this all it is not a surprise that my production halted already so early this year. Of course I regret that a lot, because I don't want to stop this series, since there is still a lot to do and discover, which I hope to share with you. Maybe therefore trying to get the series back on track in 2012 might be one of my good intentions.
Bullshit
Uw schrijvers voorliefde voor stoomtractie zal oudere lezers niet zijn ontgaan. Antieke locomotie, met beelden, geluiden, geuren van kolen, smeerolie en stoom beweegt de werktuigbouwkundige belangstelling even sterk als het gemoed van de echte spoorwegliefhebber. Alsof de tijd heeft stilgestaan, bijvoorbeeld in de Harz aan boord van smalsporige rijtuigen op weg naar de Brocken, getrokken door gedrongen stoomlocomotieven sterk genoeg om velen in één keer naar de top te brengen. In behaaglijke warmte opgewekt door dezelfde stoom die de trein rijdt.
Wordt de rechter overbodig?
Zelfsturende auto's en zelfreinigende kleding! Twee berichtjes van BBCWorld op de dag dat ik dit blog schrijf. Google blijkt de experimenteren met auto's die zichzelf kunnen besturen. In China ontwikkelen ze kleding die zichzelf reinigt onder invloed van zonlicht. What'll they think of next?
Juridische helden - ‘Lawyers as agents of evolutionary change’
Hoeveel uren van uw juridische werkweek besteedt u aan behoud en hoeveel aan verandering? Een belangrijk deel van de juridische rol is gericht op bescherming van een bestaande situatie op micro- of macroniveau. Juristen worden ingehuurd om contracten op te stellen die waterdicht zijn bij overstroming, procedures te voeren die aantasting van de status quo voorkomen, en geld te vorderen om financiele posities te herstellen.
Zesminutenman
Eenheden van zes minuten. Noem die declaratiemethode tegen een ondernemer en hij trekt een vies gezicht. ‘Advocaten – als ze je naam ergens zien staan schrijven ze al zes minuten op.’ Die zes minuten werken soms als een rode lap op een stier, tot aan de geschillencommissie. Zelf ben ik ook enige tijd een zesminutenman geweest. Ik ben er niet trots op. Elke ervaren vrouw kan je vertellen: van een zesminutenman word je niet vrolijk, tenzij die man jou betaalt. Ik ken overigens mannen die wel vrolijk zouden worden van een zesminutenvrouw, maar dat terzijde. Inmiddels ben ik mijn eigen praktijk begonnen en declareer ik tegelijkertijd vrijer en nauwkeuriger dan ik destijds deed in dat zesminutensysteem. Ik maak van tevoren heldere afspraken met mijn cliënten en houd me daaraan. Hoeveel tijd is zes minuten eigenlijk? Ik heb hier aan de hand van youtubevoorbeelden over nagedacht:
Rechtvaardigheid
Ik was 21, fit, gretig, ambitieus en te lelijk om veejay te worden. Dus ik dacht: ik schrijf een scriptie die de wereld gaat verbeteren, of ten minste de wereld van het recht. Ik stapte naar mijn favoriete professor op de rechtenfaculteit en zei hem dat ik een scriptie wilde schrijven over rechtvaardigheid. Hij keek me over zijn leesbril aan, wuifde de sigarenrook weg en sprak de woorden die ik in mijn hele juridische leven sindsdien tegen mezelf en anderen heb herhaald: ‘voor rechtvaardigheid moet je niet bij het recht zijn, die zoek je maar bij filosofie of politicologie’.
De visie van Richard Susskind in beeld
Richard Susskind, Britse juridische trendwatcher, schrijver van “The future of law” en “The end of lawyers’, consultant op het gebied van juridische innovatie was de keynote spreker op het Jonge Balie Congres van dit jaar.
Meer artikelen...
| dinsdag, 15 november 2011 |
|---|
| Botte bijlen -> domme bestuurders? |
| Tot de dood er op volgt |
| vrijdag, 11 november 2011 |
| Justitie is te laf om met de billen bloot te gaan |
| maandag, 07 november 2011 |
| Pak mijn Nederlandse nationaliteit niet af |
| Een echte man is dichter |
| woensdag, 02 november 2011 |
| Verdient Teeven drie zoenen? Nee! |
| maandag, 31 oktober 2011 |
| Mensenwerk |
| dinsdag, 25 oktober 2011 |
| Nothing but mammals |
| maandag, 17 oktober 2011 |
| “iLaw” - Als Steve Jobs jurist was geweest |
| Waarom Donner niet deugt, zelfs niet voor onderkoning |




