Website voor juristen

Namen noemen

woensdag, 17 december 2008 door Boris Dittrich

Je kunt geen krant open slaan of het gezicht van Bernard Madoff staart je aan. Hij wordt ervan verdacht tientallen miljarden te hebben "zoekgemaakt". De gedupeerden beklagen zich op luide toon. Goede doelen organisaties hebben hun eigen faillissement aangevraagd. Madoff's financieringsmethode had veel weg van een pyramide spel. Zijn zoons hebben hun eigen vader uiteindelijk aangegeven. Met de betaling van een borgtocht van 10 miljoen dollar hoefde Madoff niet in het huis van bewaring te blijven zitten, maar mocht hij naar huis, in afwachting van zijn proces.

In dezelfde krant is een foto afgedrukt van lerares Bridgefield. De ouders van een 15-jarige leerling hebben aangifte tegen haar gedaan. Ze zou hun zoon hebben verleid. De krant drukt meteen een kort cv van Bridgefield af. Ze is door de school geschorst in afwachting van haar berechting en de krant vertelt meteen in welke wijk van Long Island City de lerares woont. Even doorbladeren en daar zie ik hoe een zwarte man het gerechtsgebouw uit wordt geleid, de handen geboeid. Hij is veroordeeld voor een roofoverval en opnieuw worden naam en toenaam genoemd.

Hier in de Verenigde Staten is het gebruikelijk dat de namen van een verdachte voluit worden gepubliceerd, vaak met foto erbij. De Nederlandse gewoonte om keurig alleen de initialen te vermelden en geen foto's te publiceren (tenzij de verdachte een publiek bekend figuur is) hoeft niet op bijval van de Amerikaanse media te rekenen.

"Dat verkoopt niet. Mensen willen graag weten hoe de vork in de steel zit en wie uit hun gemeenschap van een misdrijf wordt verdacht" vertelde een journalist mij aan wie ik het Nederlandse systeem uitlegde. Hij begreep niet waarom de Nederlandse media terughoudend zijn met het verstreken van persoonsgegevens in de fase van de verdenking. "Je weet toch niet hoe de strafzaak afloopt" probeerde ik. "Straks blijkt de persoon in kwestie onschuldig te zijn en wordt hij vrijgesproken. Dan kent iedereen zijn naam en loopt hij ondanks de vrijspraak enorme reputatieschade op."

De journalist was onverbiddelijk. "Mensen kunnen toch lezen dat het alleen maar een verdenking is? En als de verdachte wordt vrijgesproken, dan haalt dat ook weer het nieuws. Ons systeem is transparant."

Als jurist, opgegroeid in Nederland, voel ik me thuis bij de Nederlandse aanpak. Ik ben de media dankbaar dat ze qua persoonsgegevens terughoudend berichten, wanneer iemand van een misdrijf wordt verdacht. Maar ik moet bekennen dat ik hier in New York wel altijd de misdaadverslagen lees. Een verslag, opgesierd met een sappige foto van een verdachte die door de politie wordt weggeleid, trekt meteen mijn aandacht. Erg consequent ben ik dus niet.

Reactie (0)


Schrijf reactie. Reacties worden eerst door de webmeester van Mr. gecontroleerd alvorens deze geplaatst worden. Anonieme reacties worden niet geplaatst.
feedToon/Verberg reactie formulier

busy
< Vorige   Volgende >