Website voor juristen

Persoonlijke moed

donderdag, 08 mei 2008 door Boris Dittrich

Waarschijnlijk hebt u nooit van haar gehoord. Toch wil ik graag aandacht besteden aan een bijzondere vrouw. Er is persoonlijke moed voor nodig om de wetgever en de meerderheid van de bevolking te trotseren. En dat is precies wat Mildred Loving heeft gedaan.

In 1958 reisde ze met haar verloofde Richard uit de Staat Virginia naar Washington DC om daar met hem te trouwen. Niet omdat het voor hen een leuke huwelijksplek was, maar omdat ze dat in Virginia niet mocht. Mildred, toen 18 jaar, was namelijk zwart en Richard blank. Raciaal gemengde huwelijken waren in hun eigen staat Virginia verboden. Toen ze weer thuis kwamen, waren de poppen aan het dansen. Midden in de nacht stormde de sheriff met zijn hulptroepen de slaapkamer van het echtpaar binnen. Ze werden gearresteerd en afgevoerd. Later werden ze als misdadigers veroordeeld. De straf was een jaar voorwaardelijk, maar de rechter legde ook een bijzondere voorwaarde op: Mildred en Richard mochten 25 jaar lang niet in de Staat Virginia komen. Ze hadden de openbare orde met hun gedrag te zeer geschokt en zouden, getrouwd, een aanstoot zijn voor de andere inwoners van Virginia.

De onrechtvaardigheid van deze straf deed Mildred in opstand komen. Niet omdat ze een mensenrechtenaktiviste was, maar omdat ze van Richard hield. Ze vocht voor haar liefde. Ze stapte naar een advocaat en ging in hoger beroep. Gesteund door mensenrechtenorganisaties zette ze de zaak door tot en met het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten van Amerika. En daar kreeg ze uiteindelijk gelijk. In 1967, bijna 10 jaar na haar huwelijk, oordeelde het Hooggerechtshof dat de vrijheid om te trouwen een essentiele persoonlijke vrijheid is en een fundamenteel recht van iedere burger. Het resultaat van deze beslissing was dat Virginia en 15 andere staten hun wetten moesten aanpassen. In sommige staten waren gemengde huwelijken tussen zwarte en blanke mensen al sinds 1664 verboden. Al die wetten gingen op de helling. Dankzij het doorzettingsvermogen van Mildred Loving.

Op 5 Mei 2008 overleed Mildred. Een jaar voor haar dood, op de 40ste verjaardag van de uitspraak van het Hooggerechtshof "Loving versus the United States of America" liet ze een verklaring uitgaan.

"Ik word omringd door prachtige kinderen en kleinkinderen. Mijn man Richard is in 1975 door een auto-ongeluk om het leven gekomen. Er is geen dag in mijn leven voorbijgegaan dat ik niet aan hem of aan ons huwelijk dacht. We hielden van elkaar. Ik ben er trots op dat onze naam "Loving" voor altijd verbonden is aan de vrijheid om te trouwen met diegene van wie je houdt." Maar de toen 67-jarige Mildred Loving voegde er nog iets aan toe:

"Ik geloof dat iedereen, ongeacht ras, maar ook ongeacht sexuele orientatie het recht heeft om in het huwelijk te treden. De overheid moet zich niet bemoeien met het persoonlijk leven van burgers en geen religieuze normen aan de burgers opleggen. Ik steun de vrijheid voor iedereen om te kunnen trouwen."

Haar uitspraak wordt nu door mensenrechtenorganisaties gebruikt om te streven naar openstelling van het huwelijk voor paren van gelijk geslacht.

Reactie (0)


Schrijf reactie. Reacties worden eerst door de webmeester van Mr. gecontroleerd alvorens deze geplaatst worden. Anonieme reacties worden niet geplaatst.
feedToon/Verberg reactie formulier

busy
< Vorige   Volgende >