Eminence blonde, bij het afscheid van Frits Lauwaars

“Tja, ik dacht: er hangt hier een moeilijke sfeer, het wordt tijd voor een grapje.”

Groeten uit Nieuw Zeeland

De conferentie heette The Pursuit of Excellence and Innovation in courts and tribunals. Ik heb daar weleens grappen over gemaakt, dat ze in Azië en de Pacific zo over de top gaan met hun excellence terwijl wij in Europa gewoon rechtspraak verbeteren wel ambitieus genoeg vinden. Maar dat is misschien wel ten onrechte. 

Dossierkennis

Het viel op. Vorig jaar was er een installatie van nieuwe rechters. Bij die gelegenheid houdt de president van de rechtbank altijd een toespraak waarin de nieuwe rechters worden voorgesteld. Er worden wat bijzonderheden over ze verteld en ze worden geprezen om hun kwaliteiten. Alle rechters van deze lichting werden zonder uitzondering geprezen vanwege hun dossierkennis. Ik kan me niet heugen dat dat al eerder een bijzondere kwaliteit werd gevonden. Wordt grondige dossierkennis een schaars goed? Het zou zomaar kunnen.

Tomorrow’s Lawyers: de toekomst van de rechtspraktijk

Richard Susskinds nieuwe boek is uit. Tomorrow’s Lawyers schetst in grote halen zijn visie op de toekomst van de rechtspraktijk in een tijd waarin computers steeds krachtiger worden, de wereld steeds verder liberaliseert en iedereen voor minder geld meer moet doen.

De drie O’s: Outputfinanciering, Onafhankelijkheid, Onafscheidelijk

De financiering van de rechtspraak krijgt er de laatste weken flink van langs. De rechters van het manifest zeggen dat de rechtspraak steeds meer een bedrijf is waarin productiecijfers leidend zijn. Elders wordt de vraag opgeworpen of het outputgestuurde financieringssysteem een fatsoenlijke bedrijfsvoering (on)mogelijk maakt, en er wordt gepleit voor een financiering die meer passend is bij onze rechtsstatelijke taak. Frits Bakker, lid van de Raad voor de Rechtspraak, reageert in het Nederlands Juristenblad (NJB 1), en legt uit hoe en waarom het outputgestuurde financieringsstelsel er gekomen is.

Blik op 2013: Wordt de rechter weer een meneer?

Blik

Een eindejaarsgeschenk zegt soms meer dan een dik rapport. Twee jaar geleden heb ik het daar ook al over gehad. Wij van de rechtbank Amsterdam kregen dit keer geen champagne, geen wijn en ook geen handdoek met opdruk, maar een blik, een mooi glimmend blik met de opdruk “Met hart voor de zaak”, ons innovatiemotto. Mijn eerste gedachte was dat het handig is om – het is tenslotte crisis – boterhammen voor tussen de middag in mee te nemen. In het blik twee zakjes kerstchocola, cadeaubonnen (zonder inflatiecorrectie), en een brief van de president. Zij is, als ik het goed heb, de enige gerechtsbestuurder die echt blijft zitten.  De president blikte terug. Ik ga dit keer vooruitblikken, over een paar dingen die eruit gaan en wat er voor in de plaats komt.