Website voor juristen

Dr. Hendrik Kaptein

Lang leve de koningin

Op de terugweg uit het geliefde Madeira bleek voor het eerst sinds jaren en op het laatste moment maar één stuks handbagage mee te mogen met de mensen in het vliegtuig - al was het toestel op geen stukken na vol en maakte het bovendien een niet aangekondigde uren tijd rovende tussenlanding. Regels zijn regels, vond het dienstdoend personeel. Wél werd een uitweg geboden: extra bagage mocht alsnog worden afgegeven, tegen 50 (vijftig) euro's per collo.

maandag, 06 februari 2012 door Hendrik Kaptein
 

Bullshit

Uw schrijvers voorliefde voor stoomtractie zal oudere lezers niet zijn ontgaan. Antieke locomotie, met beelden, geluiden, geuren van kolen, smeerolie en stoom beweegt de werktuigbouwkundige belangstelling even sterk als het gemoed van de echte spoorwegliefhebber. Alsof de tijd heeft stilgestaan, bijvoorbeeld in de Harz aan boord van smalsporige rijtuigen op weg naar de Brocken, getrokken door gedrongen stoomlocomotieven sterk genoeg om velen in één keer naar de top te brengen. In behaaglijke warmte opgewekt door dezelfde stoom die de trein rijdt.

dinsdag, 27 december 2011 door Hendrik Kaptein
   

Tot de dood er op volgt

Wat een geweldig voorrecht, nog altijd, om te mogen werken aan de universiteit, onderwijs te geven aan zo veel even aardige als ijverige en bekwame studenten, te mogen verkeren onder ook verder zo geestrijke mensen en te mogen schrijven eigenlijk over wat de min of meer rechtsgeleerde geest maar ingeeft. Toch gebeuren ook droevige dingen, stemmend tot weer ander nadenken. Waarom die onvermijdelijk voortijdig naderende dood van een terminaal zieke studente? Die tot op het laatst vol overtuiging met alles meedoet, voor zo ver dat nog in haar macht ligt? Zo monter, gemotiveerd, mooi in meerdere opzichten was en is zij, voor niet lang meer. Zo’n stralend medemens, ongeneeslijk ziek, genadeloos weg. Zo onverdiend. Niet meer dan klein en eerbiedig eerbetoon aan haar en al haar lotgenoten kan uw schrijver bieden.

dinsdag, 15 november 2011 door Hendrik Kaptein
   

Waarom Donner niet deugt, zelfs niet voor onderkoning

Weinig is Nederlandser dan eindeloos vergaderen, daarvan notulen maken en vervolgens weer vergaderen over de vaststelling daarvan: een echt Droste-effect, als in ernst wordt vergaderd over wat is vergaderd. Buiten ons vaderland wekt het hoofdzakelijk verbazing: een besluitenlijstje is toch genoeg? Bovendien: wie weet nog precies wat is gezegd? Wat doet het er toe allemaal.

maandag, 17 oktober 2011 door Hendrik Kaptein
   

Hek om het recht?

Hoe prachtig is ons vaderland! Zo weids en schitterend ook nog steeds ons landschap van rivieren. Zo biedt de Waalbandijk bij Zaltbommel werkelijk indrukwekkende uitzichten: op de rivier, meanderend tussen oevers in eindeloos groene schakeringen, de donkere toren van de St. Maartenskerk afstekend tegen de eindeloos blauwwitte hemel, de volkomen 19de eeuwse spoorbrug en het hedendaags "monument", de Martinus Nijhofbrugpylonen hoog uitstekend boven landschap en stedenschoon. Jammer van de kerktoren, ontwijd en vernederd door de ijdele bouwmeesters van het moderne wegverkeer maar toch nog te zien in een zo mooi mogelijk licht. Alles in de stilte van verkeers- en andere geluiden ver weg, in late zomernamiddagzon. Een enkele reiziger spoedde zich onder langs de dijk, naar prozaïscher onledigheden.

woensdag, 14 september 2011 door Hendrik Kaptein
   

IJsberg in Suriname

Eigenlijk had uw schrijver al voor thuiskomst uit Paramaribo moeten berichten. De fatale termijn voor deze bijdrage dreigde weer eens te verstrijken maar ja, ter plaatse was zo veel aangenaams dat het er niet van kwam. Wandelen door de klam-warme stad, stilte in de prachtig gerestaureerde houten kathedraal – naar verluidt de grootste houten kerk ter wereld - de markt aan de Waterkant met zo veel inlandse producten, zeer koude Parbo's en caipirinhas na afloop. En het voedsel, zo heerlijk verschillend per bevolkingsgroep en bijbehorende eethuizen overal in de stad. En dat alles vanuit de af en toe sjofele jaren zestig sjiek van hotel Torarica, mét zwembad en terras aan de grootse rivier. Hoe plezant, al deze ontspanning. Hoe vochtig heet en nat soms ook.

maandag, 15 augustus 2011 door Hendrik Kaptein
   

Vermoorde onschuld

Zondagmiddag toch maar even hard gelopen, in het Amsterdamse Vondelpark, al had deze column al af moeten zijn. Het geweten speelde dan ook weer eens op, totdat duistere mijmeringen van schuld en boete werden onderbroken door de welkome aanblik van een waterkraan. Vroeger waren dat gietijzeren fonteintjes met verticaal waterstraaltje, in de prachtig 19de-eeuwse stijl die het hele park bepaalde. Die eenheid werd ook hier doorbroken. De nieuwe kraan is even onhandig als lelijk en kindervijandig design, net als te veel andere overbodige herinrichting van het Vondelpark. Met dank aan het stadsdeel en andere fonteinen van bestuurlijk onbenul.

dinsdag, 05 juli 2011 door Hendrik Kaptein
   

Meer artikelen...

woensdag, 04 mei 2011
Cave canem
woensdag, 13 april 2011
Chinese nierdonatie
dinsdag, 15 maart 2011
Rijdende reclame: de prijs van misdaad en straf
woensdag, 16 februari 2011
Artikel 12-staat
maandag, 24 januari 2011
Ik zeg niet dat mijn collega’s zonder ijdelheid zijn
dinsdag, 04 januari 2011
Dubbele belasting
maandag, 13 december 2010
Ad rem
donderdag, 04 november 2010
Ingewikkeld complex
donderdag, 30 september 2010
Frictiekosten? Nekschot
dinsdag, 14 september 2010
Demissionair

Pagina 1 van 8