Website voor juristen

Bram af door zijdeur

De Orde van Advocaten heeft jarenlang niet al te veel gedaan (kunnen doen, naar eigen zeggen) aan misstanden in de strafadvocatuur, terwijl de tekenen aan de wand toch al sinds de Commissie Van Traa duidelijk waren. Na alle geruchten van de laatste tijd kan er nog wel eentje bij: dekens en tuchtcolleges zaten stil omdat ook zij werden bedreigd. Of dat waar is zullen wij niet snel weten. In ieder geval is het een uitstekende verklaring voor wat de werkelijkheid van het tuchtrecht hier te zien geeft: niets.

Nu leken de boeven de taak van de balie in het opschonen van de strafadvocatuur over te nemen en steekt de overheid daar toch een stokje voor… De penose dreigt iemand alsnog uit het vak te verwijderen (tenminste, daar gonsde het van) en vervolgens wordt betrokkene "in veiligheid gebracht". (Alle gekheid op een stokje: in de eerste plaats is natuurlijk te hopen dat in deze zaak niet nog meer slachtoffers vallen.)

Nog wel het vreemdste aan de hele affaire is de eigenaardige voorkeursbehandeling. Alleen al ten gevolge van vrouwen- en kindermishandeling sterven in Nederland minstens 120 mensen per jaar. Nogal eens weten instanties van misstanden maar "kunnen zij niets doen". Voor al die slachtoffers van geweld staan geen gepantserde BMW’s naar buitenlandse verblijven klaar, nog daargelaten de vraag hoe ernstig de bedreiging van Moszkowicz was of is.

Dat soort dodelijke ongelijkheid is eerder het einde van de rechtsstaat dan af en toe toch een strobreed in de weg leggen aan strafadvocaten die de kern van hun vak verkwanselen: onafhankelijkheid van al dan niet criminele cliënten. Het blijft koffiedik kijken, maar toch lijkt het er op dat Moszkowicz zichzelf en anderen nogal wat zorgen en onrecht had kunnen besparen als hij zich louter vakmatig met zijn cliënten had ingelaten en verder niets. Steeds weer de kop opduikende en nooit echt weerlegde verhalen over scootertjes, samen doorgebrachte verblijven buitenslands, bewakingscamera’s en nog veel meer, aangedikt of niet, dragen bij aan beeldvorming waarvoor Moszkowicz tenminste ten dele verantwoordelijkheid draagt.

Strafadvocaten zijn er om juridisch onwetende verdachten en anderen te beschermen tegen misslagen van justitie en de strafrechter. Zij hebben geen andere taak dan behartiging van de rechtspositionele rechten en belangen van hun cliënten. Zij zijn officers of the court, zoals Knoops terecht opmerkte. Alles wat zij nog meer doen voor hun criminele cliënten maakt hen tot consiglieri. Dergelijke belangenverstrengeling schept ongewenste afhankelijkheden en erger. Met alle gevolgen van dien.

Ten overvloede: in ieder geval hebben Endstra’s erfopvolgers al dan niet onder algemene titel recht op een advocaat die tenminste de naam van hun erflater niet (verder) in gevaar brengt. Sluit dat op zich niet al zonder meer uit dat Moszkowicz Holleeder als strafadvocaat bijstaat?

Gelukkig heeft Moszkowicz zelf een einde gemaakt aan alle onzekerheid: af door zijdeur, tenminste in de zaak-Holleeder. Holleeder op zijn beurt zal niet langer door Moszkowicz’ toedoen kunnen ontsnappen door juridische achterdeurtjes. Althans, niet door toedoen van Moszkowicz in zijn rol als strafadvocaat. Want wat beiden verder nog met elkaar te maken (zullen) hebben zal ongetwijfeld in het verborgene blijven.

Maandagmiddag leek Moszkowicz te stellen dat hij Holleeder niet langer kon dienen omdat iedereen hem in de steek had gelaten, justitie en de rechter incluis. En inderdaad: de kort geding-rechter zag niets onrechtmatigs in Kelders’ kwalificatie van Moszkowicz als "maffiamaatje" en pleger van (andere) delicten, ongekend snel kwam op zijn beurt het OM met bericht van niet-vervolging in Moszkowicz’ smaadzaak tegen Kelder.

Moszkowicz kwalificeerde de uitspraak van de kort geding-rechter als "abject" en "infaam". ("Wij leven niet langer in een rechtsstaat", "Hij zou tegen alles in beroep gaan", etc. etc.) Die kwalificatie levert in ieder geval strijd op met art. 3 Advocatenwet, die immers onder andere eerbied van advocaten voor de rechterlijke autoriteiten eist. Zakelijke onenigheid over de inhoud van een rechterlijke uitspraak is iets anders dan directe veronderstelling van rechterlijke kwade trouw. Dat is precies wat Moszkowicz deed.

Alleen al daarom is het goed dat hij de verdediging van Holleeder heeft opgegeven. Zonder vertrouwen van de rechterlijke macht in zijn persoon kan geen strafadvocaat zijn cliënten goed dienen.

Reactie (0)


Schrijf reactie. Reacties worden eerst door de webmeester van Mr. gecontroleerd alvorens deze geplaatst worden. Anonieme reacties worden niet geplaatst.

busy