Website voor juristen
Heer verlos ons (van al die Ehsan Jami's)
maandag, 20 augustus 2007 door Hendrik Kaptein
'T zal wel weer de zomertijd zijn, dat de media en de opiniepagina's bol staan van de (zoveelste) vruchteloze discussie over de Islam. In Nederland, wel te verstaan. Ehsan Jami (tot voor kort volkomen onbekend) heeft het zoveelste non-debat losgemaakt, met een zelfbedacht "Comité voor ex-Moslims". Dat comité is niet eens zo erg. Die worden wel voor gekkere dingen opgericht. Minder geruststellend is de publieke reactie. Opnieuw worden godsdienstige tegenstellingen gethematiseerd, met ongetwijfeld opnieuw radicaliserende gevolgen, tenminste voor een deel aangedreven door te veel columnisten en andere al dan niet zelfbenoemde opiniemakers die uit angst uit de aandacht te verdwijnen niet kunnen zwijgen. Het patroon is zo langzamerhand een cliché: de Islam deugt niet! Zie je wel! Nu proberen ze weer die arme Jami te pakken te nemen en trouwens lees die Koran nu eens! Daarin staan de meest verschrikkelijke dingen! (Inderdaad zijn Jami en een handjevol van zijn geestverwanten gek genoeg om Mohammed een crimineel te noemen.)
Als al die mensen consequent zouden zijn (en eens een boek zouden lezen), dan zouden zij ook de God van het Joden- en Christendom een crimineel moeten noemen. Alleen al daarom is hun letterlijke uitleg van overgeleverde teksten misplaatst. Maar zelfs als deze misdadige kwalificatie al enige grond zou hebben, dan nog hoort die in de publieke discussie niet thuis. Want die leidt maar tot één gevolg: nog verdere veronachtzaming van het eigenlijk onderwerp en nog verdere polarisatie.
Want waar gaat het om? Niet om de juiste uitleg van de Koran dan wel van andere Heilige Schriften (dat moet aan theologen worden overgelaten), maar om gevaren van polarisatie, als opmaat tot religieus geïnspireerd geweld en de verschrikkelijke gevolgen daarvan. Dat vuurtje (in Nederland mag dat ondanks alle pogingen tot dramatisering nog wel zo worden genoemd) wordt door alleen naar zichzelf luisterende aandachttrekkers en ijdeltuiten als Ehsan Jami alleen maar opgestookt. Het kardinale hoofdpunt van de hele discussie wordt daarbij gemakshalve vergeten.
De rechtsstatelijke discussie behoort niet te gaan over geloof, maar over (grenzen aan) bestrijding van geweld. En dat is heel iets anders. Een zichzelf respecterende rechtsstaat en haar (politieke) vertegenwoordigers en dienaren behoren zich van inhoudelijke geloofszaken verre te houden. De rechtsstaat heeft immers alleen van doen met de voorwaarden tot vrije geloofsbeleving, en met de indamming van uitwassen van religie waar die de rechten en rechtmatige belangen van anderen schaden.
Als die rechtsstatelijke en politieke hoofdzaak voorop staat, kan praktisch alle geschrijf en gepreek over de Islam uit het publieke debat verdwijnen. Wél hoort dat debat te gaan over (bijvoorbeeld) gevaren van terrorisme en andere (mogelijke) misstanden. Maar als ook dat debat wordt gevoerd in termen van "de" Islam, of zelfs van "de radicale Islam", dan staat het in de weg aan effectieve aanpak van de problemen en leidt het alleen tot verdere polarisatie. Criminelen, gedreven door een geloof of niet, moeten keihard worden aangepakt, het geloof moet met rust worden gelaten.
Dus: als die dappere Jami zich zou hebben ingezet tegen: eerwraak, vrouwenbesnijdenis, gebrek aan opvoeding van al dan niet Islamitische jeugd en andere min of meer met al dan niet beleden Islam samenhangende misstanden, dan zou hij ergens mee bezig zijn geweest. Want daar gaat het om: iedereen mag geloven wat zij of (vooral) hij wil, zolang hij de grond- en andere rechten van alle andere mensen maar respecteert. Daarover moet het gaan: die schendingen moeten worden gethematiseerd en aangepakt, niet de geloofsovertuigingen die daarachter zouden zitten. Een fatsoenlijk publiek debat is daarop gericht, en gaat elke mogelijke belediging van grote delen van de bevolking die met dat geweld niets te maken hebben maar wél geloven gewoon uit de weg. Je zou bijna zeggen: loof prijzen uit voor schrijvers en sprekers die allochtoon geweld thematiseren zonder daarbij ook maar één keer de Islam dan wel de profeet Mohammed te noemen. Het kan wél, en ongetwijfeld leidt het tot betere oplossingen.
Ook in andere opzichten is Ehsan Jami geen goed voorbeeld. Hij is het zoveelste voorbeeld van al die beroepswerkelozen en andere gelukszoekers die (niet alleen) de lokale politiek verpesten. Want wie is die Jami nu eigenlijk? Een mislukte HBO-student (dan moet je echt wat kunnen) en (dus) raadslid te Leidschendam die kennelijk ook verder nooit iets van enige betekenis heeft afgemaakt. Wél wil ook deze zoveelste publiciteitsgeile narcist: een monument, voor zichzelf! Dat is hem (ondanks zijn opportunistische verdraaiingen van zijn eigen verleden) dan wél gelukt, ook al bestaat hij alleen in de ogen en oren van anderen. L'apprentice sorcier ...(Wat dat betekent zal hij moeten laten opzoeken.) De onvermijdelijke en bepaald gevaarlijke polarisatie van de discussie kan hem natuurlijk niet schelen (die gaat immers niet over zijn eigen ijdele persoontje). Ons wél en alleen al daarom: Heer verlos ons van hem.
Reactie (0)
Toon/Verberg reactie formulier
| < Vorige | Volgende > |
|---|
