Website voor juristen

Het land staat in brand en u doet niets?

dinsdag, 14 oktober 2008 door Hendrik Kaptein

"Het land staat in brand!" Dit en nog meer verontrustends leerden onlangs ontboezemingen van een lid van de Tweede Kamer, naar aanleiding van problemen met Marokkaanse jongeren in Gouda. - Wie was zij ook alweer? Was zij na een mislukt avontuur in de Amsterdamse gemeentepolitiek niet alsnog in de Tweede Kamer terecht gekomen, omdat na vertrek van Hirsi Ali een plaats vrij kwam?

In Amsterdam was zij onder andere wethouder van financiën. Politici zijn van vele markten thuis, van financiën tot openbare orde en criminaliteit, maar dat geld, dat schoot met haar toch niet zo goed op. Boekhouden leek zij niet te beheersen en verder viel zij vooral op door mensen met onvoldoende ontzag voor haar waardigheid indien mogelijk weg te werken of anderszins de wacht aan te zeggen. Wie haar o zo licht gekrenkte ego ook maar een strobreed in de weg leek te leggen kreeg de wind van voren: "Of men wel wist wie zij was?!" en minder parlementaire woorden van gelijke strekking meer. Als wel meer politici en (minder) gewone mensen leek een niet helemaal gezond narcisme niet vreemd aan dergelijk optreden. (Narcisten zijn noodgedwongen op zoek naar hun eigen zijn. Hoe kunnen anderen dan weten wie zij zijn? En hen respecteren? Maar dit terzijde.)

Maar goed, later werd vorenbedoelde politica in Amsterdamse kringen niet zo veel meer gezien, ongetwijfeld als gevolg van bevordering tot de Haagse politiek. Lang bleef het stil, en toen kwamen uitlatingen als "Het land staat in brand en u doet niets". De mateloosheid en het gebrek aan betrokkenheid op de zaak zelf doen de amateurpsycholoog toch weer denken aan de psychopathologie van hetzelfde narcistisch complex. Het gaat niet om de zaak, het is een schreeuw om aandacht voor de eigen persoon.

Een Goudse politiechef beklaagde zich volkomen terecht over deze en dergelijke oppervlakkige en opportunistische bemoeizucht van de politiek. Ook hij kreeg er natuurlijk van langs, terwijl hij het grootste gelijk van de wereld had. Wie haalt het nu in zijn hoofd om te stellen dat het land in brand staat en de politie er niets tegen doet als Marokkaanse jongeren in een middelgrote provinciestad voor overlast zorgen? Hebben wij deze politica ook maar bij benadering dergelijke opmerkingen horen maken over werkelijk ernstige criminaliteit, bijvoorbeeld als het gaat om vrouwenhandel? Niet dat we weten. Maar daarmee trek je minder publieke aandacht en daarom was het kennelijk te doen.

De idiote overdrijving ("het land staat in brand", alsof de Russen eindelijk echt zijn binnengevallen) kan ook zijn ingegeven door angst te worden gepasseerd door nog rechtsere partijen. Wie Wilders wil bestrijden, kan dat proberen door hem te overschreeuwen. De vraag is alleen of onze politica op deze manier haar kamerzetel kan behouden, nog daargelaten de vraag of dat goed zou zijn voor het land.

De ijdelheid van de persoonlijkheden én van de publiekelijk geventileerde opvattingen van dergelijke politici zouden wel eens een groter gevaar voor het land kunnen zijn dan alle Marokkaanse jongeren bij elkaar. Het is niets anders dan aandachttrekkerij en stemmingmakerij. Politici scheppen zelf het probleem door er publiekelijk zulke idiote dingen over te zeggen.

Het Openbaar Ministerie en de hoeders van de openbare orde hebben meer en gewichtiger dingen te doen dan aan te lopen achter psychopathologisch aangedreven populisme uit de Tweede Kamer. Volksvertegenwoordigers horen te weten dat zij met het driehoeksoverleg te Gouda en omstreken niet alles tegelijk te maken hebben en zich alleen al daarom met lokale problematiek niet parlementair moeten bemoeien.

Diezelfde parlementariërs laten het afweten als het gaat om hoofdzaken van openbare orde en strafrechtspleging. Daarover wordt praktisch geen verstandig woord meer gehoord, afgezien van luide roepen om nog meer straf. Zij zouden er beter aan doen om zich te verdiepen in criminele politiek, in prioriteit, proportionaliteit en subsidiariteit in de strafrechtspleging. Daarop moet de minister van justitie wél worden aangesproken. Zelfs Corstens, aankomend president van de Hoge Raad, heeft nog eens herhaald dat strafrechtspleging te vaak meer kwaad dan goed doet. Maar ja, daarmee haal je minder pers en electoraal schiet het ook niet op.

Maar er is wat aan te doen. Maak van dergelijke aandachttrekkerij en stemmingmakerij een strafbaar feit. Laat schreeuwlelijke ijdeltuiten in de politiek tot zichzelf komen in 't gevang, Laetitia G. incluis. Dan kunnen ze eens nadenken over wat ze hebben aangericht en komen ze er misschien een beetje achter waarover ze het hebben, als ze al die Marokkaanse jongeren en zo veel anderen zo lang mogelijk in de bak willen stoppen. Bevrijd van politiek-narcistische aandachttrekkerij kan de rest van de wereld zich dan bezighouden met serieuze aanpak van echte problemen.

Reactie (0)


Schrijf reactie. Reacties worden eerst door de webmeester van Mr. gecontroleerd alvorens deze geplaatst worden. Anonieme reacties worden niet geplaatst.
feedToon/Verberg reactie formulier

busy
< Vorige   Volgende >