Website voor juristen

Stel het OM onder voogdij

zaterdag, 17 maart 2007 door Hendrik Kaptein

De gezinsvoogd die wijlen Savanna onder haar hoede had wordt strafrechtelijk vervolgd. Na alle tragiek van dit familiedrama kan détournement de pouvoir zijdens het Openbaar Ministerie er nog wel bij. Zo weinig aandacht en geld de overheid over heeft om dodelijk geweld in gezinnen te bestrijden, zo gretig is diezelfde overheid als het er om gaat een relatief weerloze speler in het hele drama aan te pakken.

Want wat denkt dat OM met die vervolging eigenlijk te bereiken? Alleen al causale verbanden tussen het doen en laten van de gezinsvoogd en de dood van Savanna lijken op hun best twijfelachtig. Daarzonder zijn er geen feiten, want het gaat hier natuurlijk niet om gedragsdelicten. Alleen al afwegingen van kansen op een veroordeling hadden het OM stil moeten laten zitten.

Zelfs in het onwaarschijnlijke geval dat het OM op dit punt wél zou slagen en het ook overigens tot een veroordeling zou weten te brengen, dan blijft nog de vraag waartoe straf in dit geval dient. Krijgt de voogd haar “verdiende straf”? Wordt zij er een betere gezinsvoogd en in het algemeen een beter mens van? Wordt de gezinsvoogdij er beter van?

Nee, natuurlijk. De voogd is voor het leven getekend en wordt er heus geen beter medemens van, in professioneel of ander verband. Andere gezinsvoogden worden alleen maar nog zenuwachtiger, wetend dat zij ook strafrechtelijk kunnen worden aangepakt.

Net als na de Schipholbrand, de wederrechtelijke vrijheidsberoving in de zaak van de Schiedamse parkmoord en nog veel meer blijven intussen de ware schuldigen, inclusief liegende hoge vertegenwoordigers van het OM, buiten schot (of worden zij bevorderd). Die ware schuldigen zijn hier de vertegenwoordigers van politiek en ambtenarij die in de meer dan honderd doden per jaar door familiegeweld helemaal niet zijn geïnteresseerd (of alleen als dat hun eigen loopbaan goed uitkomt).

Een verstandiger overheid was niet overgegaan tot strafvervolging, maar had een begin gemaakt met hervorming van de gezinsvoogdij. Geld dat nu weglekt naar een OM dat de weg kwijt is had ook daaraan veel beter kunnen worden besteed.

Want het blijft niet bij die ene arme gezinsvoogd, die uit naam van gecorrumpeerde organisatie de last van strafvervolging en misschien nog wel erger mag dragen. Ook op andere gebieden is het OM grondig de weg kwijt. Zo worden bekende Nederlanders tegenwoordig “met voorrang vervolgd”, alsof bekendheid bij het grote publiek een bepalende factor moet zijn in vervolgingsbeleid. Hiddink werd er het “slachtoffer” van (al lijkt hij het er ook wel naar te hebben gemaakt). Ontluisterend de taferelen die dergelijke justitiële acties opleveren: voor de dienstdoend officier van justitie was Hiddink “van zijn voetstuk gevallen”, “een zwerver” “een oplichter” en erger. Wat een platte taferelen. Was het niet zo dat de rechter dat beslist en de officier zich beperkt tot het aandragen van bewijsmateriaal dat strekt tot vervulling van de telastelegging? Wat kan ons schelen wat zo’n kwakend officiertje vindt van de persoon van Hiddink? Zijn dergelijke uitlatingen niet gewoon in strijd met de onschuldpresumptie? Had zij / hij niet beter tegen de rechter kunnen zeggen: “Het bewijs tegen Hiddink ter zake van de telastegelegde feiten achten wij duidelijk, en wel daarom”?

De rechter deed niets, ook niet tegen het OM dat de gezinsvoogd vervolgt. Magistratelijk fatsoen en weloverwogen vervolgingsbeleid (criminele politiek) worden verdrongen door de blinde ongerichtheid en persoonlijke wraakzucht van kleinburgerlijk ressentiment. De gekste dingen zijn vervolging en bestraffing waard, tot en met belspelletjes op de televisie (!), intussen wordt (bijvoorbeeld) grootschalige criminaliteit in de onroerend goed-wereld, inclusief ernstige bedreigingen praktisch ongemoeid gelaten. Pas onder druk van de journalistiek ging datzelfde OM schoorvoetend iets doen aan vrouwenhandel. Etc. etc.

Het is al vaker gezegd en geschreven, intussen trekt datzelfde OM zich er niets van aan. Nog erger dan andere juristen lijden de leden van het parket aan het fatale euvel te menen dat zij zelf alles beter weten. Zo sprak schrijver dezes laatst een beginnend officier van justitie (het type van: zo dat heb ik mooi weten te bereiken) over de zaak van Erik O., “de schietende marinier in Irak”, over wie het OM het bestond op te merken: “Wij hebben moord dan wel doodslag telastegelegd vanuit de wens hem in voorlopige hechtenis te nemen”. (Ja, het stond er echt, op schrift.) De omgekeerde wereld natuurlijk, of eigenlijk (weer) wederrechtelijke vrijheidsberoving en dus een grof schandaal. Maar ‘t officiertje kwaakte parmantig: “Onzin, moet kunnen, soms twijfel je en moet je knopen doorhakken, dan doe je het gewoon zo, trouwens, je weet er niks van waar bemoei je je mee.” God beware ons voor nog meer van die verwaten leeghoofden, zonder enige notie van strafvorderlijke beginselen (en van nog veel meer).

Dit OM moet onder voogdij worden gesteld. Art. 12 Sv. moet worden uitgebreid en aangevuld, in ieder geval met rechterlijk toezicht op doel en zin van vervolging, zowel in casu als in termen van vervolgingsbeleid. Flutzaken kunnen nu al zonder meer niet ontvankelijk worden verklaard. Daarvoor zijn geen wetswijzigingen nodig. Het gaat natuurlijk ook niet om papier, het gaat om grondhoudingen.

Het officiertje moet gewoon worden opgesloten. Officieren van justitie en rechters zouden hun werk beter doen als zij eens wisten waarover zij het hadden: de realiteit van detentie. Maar als zij mogen proefzitten, zijn zij allemaal binnen een etmaal vertrokken. Misschien toch een idee om ze allemaal af en toe op te sluiten, als was het maar om hen meer tijd te geven voor overdenking van zin en doel van hun ambten.

Reactie (0)

Schrijf reactie. Reacties worden eerst door de webmeester van Mr. gecontroleerd alvorens deze geplaatst worden. Anonieme reacties worden niet geplaatst.

Toon/Verberg reactie formulier

Naam

Email

Website

Reactie kleiner | groter

Schrijf de volgende tekens

Geef reactie