Website voor juristen

Angelina Dixi

Ik zit op het strand voor het Carlton hotel in Cannes. De zonovergoten Croisette gonst van sterren, wannabees, fotografen, filmtoeristen, bimbo’s en zakenlui. Ik heb net twee meetings achter de rug waarin ik een project heb gepitcht waarvoor megalomaan een veel te bescheiden woord is. Gelukkig is de afstand tot de onzin uit je eigen mond een stuk groter als je Frans spreekt. Tegenover me, onder een parasol, cocktail in de hand, zit een bevriende Engelse advocaat. Hij komt hier al jaren als juridisch waakhond van de James Bond franchise. En eerlijk gezegd lijkt hij ook wel wat op een buldog - niet op James Bond, helaas voor hem. We keuvelen wat, we wisselen ervaringen uit en informeren naar gemeenschappelijke relaties. Als advocaat op het filmfestival van Cannes voel je je een beetje misplaatst. Natuurlijk, ze hebben je nodig. Natuurlijk, die contracten schrijven zichzelf niet. Maar je voelt toch dat hetgeen jij doet indruist tegen de energie van deze paar vierkante kilometer op dit moment. Die energie schrijft een paar hele simpele woorden voor: “Ja!” “We gaan het maken” “We hebben een deal” Je wordt een ster” En dat klinkt toch heel anders dan: “Onder verwijzing naar paragraaf 5 van addendum 3 zal bij enige tekortkoming in de nak……”

De buldog en ik bestellen nog maar een paar cocktails en we kijken uit over de zee, waar een paar ongenadige jachten liggen te schitteren in het zonlicht. We weten beiden dat een advocaat nooit zo’n jacht zal bezitten en hebben ons al jaren geleden bij dat lot neergelegd. Ons uitzicht op het blauw wordt slechts onderbroken door traag paraderende starlets in kleine lapjes glitterstof. We raken bevangen door de tristesse die hier altijd vlak onder de oppervlakte ligt. Zelfs je weemoed is decadent in Cannes.

Mijn telefoon gaat, ik neem op en ben van meet af aan blij dat niemand om mij heen Nederlands spreekt. Met een zo interessant mogelijk gezicht leg ik mijn cliënt aan de andere kant van de lijn uit dat een deurwaarder nu nog niets kan doen tegen de wederpartij. Nee, ook al liepen al die dixi’s over en moesten onze festivalgangers enkeldiep door de uitwerpselen waden en strookte dat inderdaad niet met de geest van het evenement, er is nou eenmaal geen executoriale titel te construeren.

Ik hang op, mompel ‘shitzaak’ en op dat moment gebeurt het: iedereen om me heen kijkt strak naar een punt ergens achter mij. Ik draai me om en daar loopt ze: onaards mooi, sensueel, stijlvol. Angelina Jolie. Met slechts één fotograaf naast haar. Adembenemend. Totdat ze dichterbij komt. De vullingen en hechtingen zijn bijna zichtbaar. Op het bordje om de nek van de fotograaf staat te lezen: ‘Have your picture taken with the perfect Angelina lookalike’. Ik draai me om en denk aan dixi’s.

Reactie (1)

geschreven door Freek, 03 juni 2011, 12:10
Martin Bril in toga?

Schrijf reactie. Reacties worden eerst door de webmeester van Mr. gecontroleerd alvorens deze geplaatst worden. Anonieme reacties worden niet geplaatst.

busy