Website voor juristen

Hofje zonder zorgen

vrijdag, 08 juli 2011 door Gerben Kor

Gisteren mocht ik dagvoorzitter zijn tijdens een symposium van het OM. Ruim honderd studenten en andere belangstellenden kwamen samen in de prachtige senaatszaal van het Academiegebouw in Utrecht. Het onderwerp was ‘The Lawless Society’. Kunnen we ons een samenleving voorstellen zonder wetten, zonder rechters? En zou dat een verbetering zijn ten opzichte van de huidige situatie met regeldruk en magistratelijke zoektochten naar gezag en legitimering? Roel Dona, Kim van der Kraats en Hans den Tonkelaar hielden mooie inleidingen, de aanwezigen hadden allemaal zin in de discussie, de sfeer was goed en er werd veel gelachen – omdat in zo’n jurido-serieuze setting nou eenmaal zelfs slechte grappen (van mij) leiden tot de lach der tijdelijke bevrijding.

Als dagvoorzitter ben je natuurlijk vooral ingehuurd om te vertellen waar de koffie en lunch geserveerd wordt, af en toe een langdradige spreker te wijzen op de klok en als je geluk hebt een vruchtbare discussie te leiden, maar ik mocht tot mijn vreugde ook nog een korte inleiding houden. De dag ervoor overdacht ik, naast mijn eigen zonden, de richting van de inleiding. Ik had net geluncht met een cliënt in het schitterende Haarlemse eethuis ‘Hofje zonder zorgen’. Al mijn inspiratie had ik die ochtend gestopt in de overeenkomst die mijn cliënt levenslang rijk moet maken. Ik zat vast. Totdat ik mijn espresso kreeg. En nee, niet dit heerlijke kopje legaal stimulantium gaf me een nieuwe impuls, maar de vrouw die mij het kopje aanreikte. Ik heb vroeger van mijn vader geleerd dat je een serveerster (m/v) in een restaurant beleefdheidshalve altijd even moet aankijken als zij of hij je bedient. En die middag begreep ik opeens waarom mijn vader me die wijze les had meegegeven. Ik keek de prachtige vrouw aan en was verliefd. Met haar zou ik voor eeuwig in een Hofje zonder zorgen willen verpozen. In haar donkerschitterende ogen zag ik een serene wereld, onze wereld. Zonder leed, strijd, pijn, boeverij of verlies. In onze wereld zouden wij geen wetten en rechters nodig hebben. De liefde is daar ons moreel kompas. Mijn inleiding voor het symposium stroomde uit mijn vingers. Ik wilde dit met die ruim honderd de volgende dag delen: alles wat wij nodig hebben is liefde. Laat ons leven in een Hofje zonder zorgen!

De volgende ochtend liep ik van Utrecht CS naar het Domplein. Een man rende hard weg uit een winkel. De winkelbazin schreeuwde achter hem aan. Ik twijfelde drie seconden over ingrijpen en toen, als in een droom, verschenen twee politiemannen. Zij vatten de dief in de kraag. Blauw! Op straat! Ik zag de woede en dankbaarheid van de winkelbazin. Ik zag de handboeien flikkeren in de pisgele ochtendzon. Ik was weer weg uit het Hofje zonder zorgen. We hebben ze nodig, die blauwen, die magistraten, die cellen, die wetten. Omdat de zij die samenleven met de wij slecht zijn, of andersom.

Ik werd gelukkig nog wel weer verliefd, op een van de zeventig studentes. Maar niet – en misschien nooit meer – zonder zorgen. Ik durfde mijn liefde niet eens te belijden. Hopelijk wordt ze advocate en kan ze me eens redden uit de gevangenis van de vrijheidszucht.

Reactie (1)

geschreven door Victor, 10 juli 2011, 11:40
Ik was bij dat symposium. Wat mij bijbleef, was het voorbeeld van de oostvaardersplassen.
Er bestaat echt zoiets als natuurlijk evenwicht!

maar wetten en rechters blijven altijd nodig.


Schrijf reactie. Reacties worden eerst door de webmeester van Mr. gecontroleerd alvorens deze geplaatst worden. Anonieme reacties worden niet geplaatst.
feedToon/Verberg reactie formulier

busy
< Vorige   Volgende >