Website voor juristen

Nachtadvocaat deel 2

dinsdag, 21 juni 2011 door Gerben Kor

Mijn goede vriend S. en ik hebben heerlijk gegeten, buiten op het terras van een prachtig Spaans restaurant bij het Oosterpark. Het is bijna middernacht, nog vijf minuten tot zijn verjaardag. Ik bestel een fles van de goede shit en pak de kadootjes die ik met grote zorg voor hem heb uitgezocht. Een half uur later verlaat de laatste ober het pand. Wij mogen blijven drinken op het terras. Een uur later is de fles leeg en lopen wij de stad in. Vijf uur later lopen we gearmd zijn huiskamer binnen. Wodka en shoarma in onze vrije handen. We drinken, eten, zingen en lachen nog even door, tot grote vreugde van zijn vriendin. Drie uur later zit ik in Leiden bij een verdiepingscursus Merk- en modellenrecht.

Twee uur later, in de eerste pauze van die lange lesdag, word ik gebeld: “Hallo met Marianne, ik heb goed nagedacht over wat je vannacht zei in Casablanca. Ik sta hier nu met je visitekaartje in de hand en denk: ik bel hem gewoon. Denk je echt dat je een oplossing hebt voor dat probleem met die portretrechten?” Met schorre stem en leren tong geef ik het standaardadvocatenantwoord: “Kom snel eens langs voor een afspraak, dan hebben we het erover. Ik zie zeker mogelijkheden.” We spreken af voor de volgende dag en als ik opgehangen heb, bel ik meteen mijn goede vriend S. “Hee, weet jij iets over een Marianne, die ik gesproken zou hebben in Casablanca?” S. herinnert zich van Casablanca alleen nog maar de helblonde deejay, het toilet en een diepzinnig gesprek met een Egyptenaar. Zelf kom ik niet verder dan de diepzwarte uitsmijter, het spotlicht in mijn gezicht tijdens Bloedend Hart en de handen van een danseres. We besteden de volgende tien minuten aan een poging tot reconstructie van de gansche nacht, met weinig gevolg. We weten niet eens waar de shoarma en wodka vandaan kwamen. We zien beelden van East of Eden, Angels, San Fransisco, een naamloze smartshop en een gezichtsloze nachtkroeg. En we herinneren ons een berelieve taxichauffeuse met dik donkerblond haar. Maar geen Marianne. “Ik ben net nog even langs het terras gelopen om je kadootjes op te halen, die hadden we laten staan,’ zegt S. “Waren die flesjes Zatte al leeg toen je me ze gaf?”

Marianne bleek een droomcliënte. Haar probleem heb ik kunnen oplossen en dankzij haar selecte netwerk heb ik inmiddels drie andere cliënten erbij. Mijn dank hiervoor gaat uit naar Brouwerij het IJ, restaurant Pata Negra, de druivenstampers uit de Rioja, de stokers van 43, Absolut en Caol Ila en alle bovengenoemde duistere lokaliteiten in het hart van onze hoofdstad. Deze nacht en de uiteindelijke dankzoen van Marianne waren een microkosmische metafoor voor mijn rechtenstudie: zonder drank, muziek en vriendschap had ik het nooit gered.

Reactie (0)


Schrijf reactie. Reacties worden eerst door de webmeester van Mr. gecontroleerd alvorens deze geplaatst worden. Anonieme reacties worden niet geplaatst.
feedToon/Verberg reactie formulier

busy
< Vorige   Volgende >