Website voor juristen
1 april, cliënt neemt advocaat in de maling
donderdag, 02 april 2009 door Job Knoester
Het was gisteren 1 april en dan ben je extra op je hoede. Anton is 1 van mijn trouwe cliënten. Dat is goed en slecht nieuws. Het is voor mij prettig om met mensen te werken die ik al langer ken. Het is aan de andere kant natuurlijk geen reclame voor iemand die een vaste strafrechtadvocaat nodig heeft, maar ja, het leven is niet voor een ieder even makkelijk. Soms leidt dat tot justitiële documentatie van af en toe imposante omvang. En ach, houd het dan maar bij je vaste raadsman/vrouw.
Anton kent nogal wat justitiële inrichtingen van binnen ondanks het feit dat hij nog geen kwart eeuw oud is. Toch is het een jongen met een zekere ontwapende, maar rouwe, charme die je wel kan raken. Hij is in ieder geval niet saai. Hij heeft ADHD. Dat wil wel.
Op 1 april was ik (gelukkig) niet op kantoor. Anton wilde wel even bellen. Aan mijn secretaresse liet hij weten een nieuwe cliënt te hebben voor ons kantoor. Of hij een van mijn collega's mocht spreken. Hij kreeg de advocate aan de lijn waar hij goed mee door 1 deur kan.
"Er is een nieuwe cliënt die graag met je samenwerkt. Het is een grote zaak, maar hij is erg verlegen. Hij staat nu voor de deur, maar durft niet aan te bellen". Mijn collega is jong, ambitieus en slim. Dat wil zeggen: doorgaans slim. Ze heeft een prachtige kamer op 3-hoog. Ze rende naar beneden. Deed de voordeur open en keek naar buiten. Niemand te zien. Terwijl ze enigszins teleurgesteld naar 't secretariaat liep ging de telefoon alweer. Anton. Hij brulde:"1 april" om vervolgens snikkend van de lach te horen van mijn collega dat ze aardig voor *** stond bij het secretariaat. Aan de andere kant van de lijn leken vanuit het huis van bewaring nog meer lachgeluiden voor te komen. Ik ben blij dat ik niet op kantoor was. Het is bovendien goed dat mijn collega volgende week met vakantie gaat. Wie weet waaien de flauwe grappen tijdens de lunch zo wel over...
Reactie (0)
| < Vorige | Volgende > |
|---|
Job Knoester

Job Knoester is strafrechtadvocaat bij Nolet Advocaten in Den Haag. In het bijzonder behandelt hij zeden- en geweldzaken (moord en doodslag). Mede door deze achtergrond behartigt hij de belangen van een groot aantal tbs-ers. Door de aard van zijn specialisatie roeit Knoester vaak tegen de stroom van de maatschappelijke opinie in. Hij houdt dat vol door een grote passie voor zijn vak en een heilig geloof in het strafrechtsysteem. Via deze weblog zal hij zijn ervaringen delen.
Alle blogs Job
- Zwaardere straffen voor geweld tegen hulpverleners, waar slaat dat op?
- Justitie is te laf om met de billen bloot te gaan
- Vermogende verdachten krijgen een betere verdediging
- Tribunaal voor piraten
- Klassenjustitie 2?
- Nederland kent nog altijd klasse-justitie
- Telt de agenda van de advocatuur?
- Verliefd op tbs
- Teeven van God los
- Tbs blijft een gesloten bolwerk
- Kan het ook anders?
- Is de magistratuur magistratelijk genoeg?
- Forensisch psychiatrisch toezicht
- Hoe objectief is het Pieterbaan Centrum
- Het strafproces moet in tweeën worden geknipt
- Onze politici zijn hypocriet
- De rechter spreekt
- Nieuwe piketregeling is een drama
- Hof Arnhem roept vragen op
- Justitie ook na Putten, Schiedam en Post niet transparant
- Sociaal zijn heeft ook een grens
- Ook moslimadvocaat Enait is net een vrouw
- Tbs kliniek De Kijvelanden maakt patiënten krankzinnig
- Rechters moeten TBS-verlengingsprocedures serieuzer nemen
- Strafrecht is niet zwart wit
- Druk van de rechter op verdachten toelaatbaar?
- Hof Den Bosch gaat mee in de waan van de dag
- Willekeur regeert in de mesdagkliniek
- 1 april, cliënt neemt advocaat in de maling
- Politie in zedenzaken niet objectief
- Staan rechters wel genoeg met de poten in de klei?
- ISD woede
- Politiebaas vergroot risico zware criminaliteit
- Ook na de Schiedammer parkmoord blijft het NFI informatie achterhouden
- Tbs; zo kan het ook
- De hand van justitie schiet steeds vaker uit
- Den Haag is een gevaarlijke stad
- Albayrak trapt een open deur in
- Over een trage reclassering en een weinig rebelse rechter
- Het OM, onbeperkt in beperkingen


