Meld misdaad anoniem is volksverlakkerij

Begin september 2007 berichtte diverse media over "Meld Misdaad Anoniem". Deze instantie vindt zichzelf een groot succes, zo las ik. Ze bestaan inmiddels vijf jaar. Tijd voor een feestje? Niet iedereen is altijd enthousiast geweest over deze organisatie. En ja, strafpleiters stonden vooraan met bakken vol kritiek. Komt dat laatste nu omdat wij strafrechtmensen beschikken over een bepaalde mate van azijnpisserij en vaak klagen over onrecht of zit het dieper?

Als ik kijk naar de website: www.meldmisdaadanoniem.nl wordt het al snel iets duidelijker.

De opgeheven vinger

Recentelijk maakte het Gerechthof Arnhem korte metten met de eerdere wat liberale opvatting van een politierechter hier te lande. Het hof vind het opsteken van een middelvinger naar een politieagent strafrechterlijk beledigend. Ik hoorde wisselende opvattingen. Het is natuurlijk ook de vraag of het nog van deze tijd is. Aan de andere kant is het wellicht juist een duidelijk signaal dat ook in de modernere tijd respect bij een ieder hoog in het vaandel moet staan. Daar zou wellicht mee te leven kunnen zijn. Dan is het wel van belang dat de wetshandhavers ook respect tonen voor normen. Rechters en officieren van justitie zijn over het algemeen, zeker op het eerste gezicht keurige mensen. Die zullen we niet zo vlug op een stap naast het pad betrappen, maar hoe zit dat met politiemensen?

ISD, een goed idee?

De ISD-maatregel is de opvolger van de SOV, door veel strafpleiters een sof genoemd. Ik heb de regeling op zichzelf wel eens crimineel genoemd. Mensen kunnen twee jaren worden opgesloten voor het stelen van een pak melk of een blik kattenbrokken. Als ik al enig begrip voor deze strafmaatregel kon opbrengen dan was dat door de gedachte dat die werd gebruikt om verslaafden op het goede pad te helpen waardoor niet alleen de maatschappij werd geholpen, maar ook deze mensen zelf. De maatregel wordt opgelegd aan veelplegers. Veelal betreft het kruimeldieven met een drugsverslaving die inderdaad hun feiten nogal hardnekkig plegen, maar toch: daar worden ze dan ook regelmatig voor gestraft. Daarna is geboet en de zaak afgedaan. 

Meer aangifte tegen voetballers?

Voetbal is een prachtige sport. Het neemt een niet te onderschatten rol in in onze maatschappij. Het amateurvoetbal behelst een heel sociaal leven met per vereniging een eigen sub-cultuur. Lief wordt bij die clubs gedeeld, maar bij leed vangt men elkaar op als een soort tweede familie. Het profvoetbal geeft hele steden plezier. Natuurlijk zijn de prof-clubs ook hele, soms zelfs beursgenoteerde, ondernemingen geworden. Ondanks dat alles staan wij als maatschappij, de politiek voorop, het al jaren toe dat de sport steeds meer wordt afgebroken. Weliswaar lijkt ADO de meeste aandacht te krijgen als er zich iets afspeelt, maar ellende op de voetbalvelden komt overal voor. Begin juni 2007 werd de wedstrijd tussen de voetbalminnaar Denemarken en Zweden gestaakt. Een Deense supporter kwam het veld op om de scheidsrechter te molesteren. De directe aanleiding was een beslissing van de scheidrechter naar aanleiding van een overtreding van Christiaan Poulsen. De Deense politie is het zat en wil Poulsen strafrechterlijk vervolgen, zo las ik in het Algemeen Dagblad van 6 juni 2007. Er moet beslist iets gebeuren, maar kan het strafrecht hier een rol spelen?

Ageren tegen media een goed idee?

Op 29 januari 2007 deed zich in het normaal gesproken zo leuke Scheveningen een vreselijk incident voor. Een jong mens kwam om het leven, vermoedelijk door geweld. Vlak voor zijn overlijden was het slachtoffer van een dakje van een schuur afgevallen. Daarna stond hij op, liep iets verder en viel uiteindelijk neer. Terwijl dit gebeurde stond een tweetal personen op het genoemde dakje. Nadat het vermoedelijke geweld jegens het slachtoffer was gepleegd en hij van het dakje afgevallen was is er door een buurtbewoner een filmopname gemaakt. Hierop is het slachtoffer te zien, alsmede de twee genoemde personen op het dakje.

Roep meer beveiliging vergroot kans op tbs-incidenten

Een paar jaar terug is Mark¹ door de rechter veroordeeld wegens ontucht met jongens tussen de 12 en 16 jaar. Hijzelf vond dat er geen sprake was van dwang. De rechter vond het nodig dat Mark tbs kreeg naast gevangenisstraf. De maatschappij diende beveiligd te worden. Dat staat voorop, zo begrijpt ook deze tbs-er. Aan de andere kant vond de rechter dat ook behandeling nodig was. Dat biedt perspectief. Ook voor Mark.