Website voor juristen
Peter R. de Vries is net een vrouw
woensdag, 09 april 2008 door Job Knoester
Vorige week werd ik gebeld door Anton, een client die een nogal lange gevangenisstraf ondergaat. Anton had een probleem. Dat wist ik al, want hij vindt dat hij onterecht is veroordeeld. Desondanks vroeg ik wat er aan schortte. "ik word er gek van, van haar. begrijp je wel". Ik begreep 't nog niet helemaal en geraakte op mijn hoede. "ik ben gek op mijn w**. alleen soms kan ik haar niet volgen".
Ik besloot even tactisch te zwijgen. Anton vertelde in zijn eigen woorden gek te worden van de wisselende stemmingen van zijn vrouw. Ik begreep dat hij het deze keer had over de dame met wie hij was getrouwd en met wie hij de 2 jongste van zijn 5 kinderen had. De wisselende stemmingen hadden aanvankelijk met minder belangrijke dingen te maken. Zo wilde de dame in kwestie graag dat Anton bepaalde parfum opdeed als ze bezoek kwam terwijl ze van "bezoek zonder toezicht" mochten genieten. Een paar weken later wilde ze Anton niet kussen omdat dezelfde parfum stonk.
De laatste tijd waren de wisselingen serieuzer. Volgens Anton was het nog erger dan het Nederlandse weer. De ene week wilde zijn vrouw op bezoek komen en nog een kind, de andere week wilde ze scheiden. Hierdoor wist Anton ook niet meer of hij nu blij was met zijn vrouw of juist niet. Inmiddels begreep ik het probleem van Anton. Ik vertelde hem dat ik binnen het juridische strafrechterlijke veld alles zou doen om zijn belangen te behartigen. Ook probeerde ik hem echter uit te leggen dat ik niet bepaald geschikt was om relatieproblemen op te lossen. Ik was zijn advocaat. Ik vertelde hem maar niet dat ik, ondanks dat ik oneindig verzot ben op mijn vrouw, ook wel eens het idee heb dat de wegen van een vrouw ondoorgrondelijk zijn voor een man en mogelijk ook vice versa. Mars en venus, zoiets. Anton begreep het. Hij was blij dat ik gewoon even luisterde. Nou ja, graag gedaan Anton.
Als u nog niet bent afgehaakt zult u zich wellicht afvragen wat de perikelen in de relatie van Anton met De Vries te maken hebben. Welnu, ik moest aan De Vries denken toen ik naar mijn client luisterde. Daar waar Anton worstelt met zijn gevoelens over zijn vrouw doe ik dat met Peter R. de Vries. Eerder schreef ik al eens van oordeel te zijn dat Peter veel niet te onderschatten werk verichtte en ook nog wel zal verrichten. Een van zijn belangrijkste prestaties is naar mijn idee zijn onderzoek in de Puttense moordzaak, maar dit is slechts een voorbeeld. Anderzijds brengt het werk van Peter R. de Vries zo nu en dan op onrechtvaardige wijze aan mensen niet te repareren schade toe. In een eerdere weblog schreef ik reeds over de uitzending waarbij Joran van der Sloot zonder gene via een verborgen camera aan de wereld werd getoond. Naar mijn idee is weliswaar in die zaak enerzijds informatie getoond die nader onderzoek rechtvaardigde, doch tevens is een jong mens publiekelijk onherstelbaar op een soort modern middeleeuwse manier aan de schandpaal genageld zonder dat daadwerkelijk vast staat of de net volwassen jongen uberhaupt schuldig is aan enig strafbaar feit.
Rond het weekend van 6 april 2008 veschenen er berichten in diverse media over een komende uitzending van Peter R. de Vries. De wegens doodslag veroordeelde Paul van O. is door Peter in de val gelokt. Van O. zit in de laatste fase van zijn straf en is aan het daten geslagen via internet. Volgens de berichtgeving wil De Vries aantonen dat het daten via internet gevaarlijk kan zijn. Je kan namelijk op Van O. stuiten, zo zal de strekking van de uitzending zijn vermoed ik. Maar hoe zit het dan met de gedachte dat iemand die afgestraft is weer met een schone lei moet kunnen beginnen? Hoort dat niet ook bij een humane maatschappij? Moet Van O. naast de straf van de rechter ook nog eens een schop na krijgen van de media? Ik lees dat de advocaat van Van O. een kort geding aan heeft gespannen in een poging de uitzending te voorkomen. Ik hoop dat hij slaagt. Nee, niet alles wat De Vries doet is te waarderen, maar aan de andere kant zit ik dit te typen nadat ik toch weer geboeid keek naar een uitzendig van Peter over Lucia de B. Dus ja, wat wil ik nu? Vooralsnog kijk ik net zo wisselend naar de journalist Peter R. de Vries als Anton naar zijn vrouw. Zo zat deze gedachtekronkel van mij in elkaar: Peter is net een vrouw.
Reactie (2)
Toon/Verberg reactie formulier
| < Vorige | Volgende > |
|---|
