Website voor juristen

Telt de agenda van de advocatuur?

Afgelopen week stond er een zitting gepland bij de Haagse rechtbank om 9.00 uur 's ochtends. Het betrof een overval op een C1000 in Den Haag en wat verdenkingen van lichtere vergrijpen. Een dag eerder had ik een zelfde zaak gedraaid en geheel conform Nederlands systeem werd die zaak snel, binnen 2 uur, afgedraaid.

Ik besloot wat extra tijd in te plannen. Voor de zitting rond de C1000 hield ik tot de lunch vrij.

Een dag voor de zitting belde een medewerker van de rechtbank. Besloten was mijn zitting pas om 10 uur te laten aanvangen. Vreemd, dacht ik nog, zo zonder overleg wordt een dag van te voren beschikt over de agenda van de advocaat. Vooruit dan maar, verstand op nul en hopen dat de middagzitting in Rotterdam die ik dezelfde dag zou hebben maar niet in de verdrukking kwam.

Op de dag van de zitting kwam ik half 10 op de rechtbank aan. Een advocaat van de medeverdachte wist te melden dat de rechtbank had besloten de behandeling van de verschillende zaken uit elkaar te trekken. Hierdoor zou de behandeling van de zaken de hele dag kunnen gaan duren. "leuk geintje hoor", zei ik nog, maar mn collega die doorgaans lachend in het paleis van justitie rondloopt liet geen lach zien. Serieus dus.

Even later besprak ik met de rechtbank het probleem dat daardoor in mijn agenda ontstond. Ik weet niet of ik mijn ergernis heb verborgen. Het viel op dat de rechtbank heel welwillend mee wilde zoeken naar een oplossing, maar ik kon het niet laten meteen maar mijn frustratie te laten blijken over het feit dat voor advocaten die zaken op gefinancierde rechtshulp-basis doen het geen kwestie van luxe is om goed met tijd om te kunnen gaan. Met de karige vergoedingen die er in grote zaken wordt uitgekeerd is het noodzaak om ook een zekere productie te draaien om je kantoor in de lucht te houden. De bezuinigingen van de afgelopen jaren hebben een en ander alleen maar meer gewicht gegeven.

Het komt vrijwel nooit voor dat er bij de planning rekening wordt gehouden met de advocatuur. Bij raadkamerzittingen, waar wordt beslist over de voortgang van het voorarrest krijgt de advocaat een oproep. Voor hetzelfde tijdstip zullen 8 of 10 andere advocaten eveneens een oproep hebben gekregen. Dat kun dus betekenen dat je behoorlijk wat tijd zit te verdoen als je nummer 10 bent.

Er zijn zittingen bij de politierechter waar 10 minuten voor staat gepland. Er wordt dan op gespeculeerd dat niet iedereen verschijnt zodat er zittingsruimte ontstaat. En ja, dat loopt wel eens mis. Soms komt toch iedereen. Of soms blijken er getuigen te zijn opgeroepen, of blijken en meer dagvaardingen te zijn. Aan de planning wordt dan geregeld niets veranderd. Van advocaten en verdachten wordt dan verwacht dat ze geduld hebben. Met een beetje geluk kan je excuses krijgen als er veel vertraging is, maar daar kun je geen brood voor kopen.

Los van de vraag of het fatsoenlijk is om op deze wijze te werk te gaan draagt deze opstelling van de zittingsplanners en degene die de regie over de zittingen hebben bij aan de vraag hoe lang het nog verantwoord is zaken op basis van toevoegingen, gefinancierde rechtshulp te doen. Iedereen zal zorgvuldig met zijn tijd moeten omgaan, maar dat geldt zeker voor de sociale advocatuur. Als de bezuinigingen op dit punt in beeld komen hoor je heel voorzichtig ook wel vanuit de rechterlijke zorgen die geuit worden. Welnu, de magistratuur kan een bijdrage leveren aan het voortbestaan van kwaliteit binnen de sociale rechtshulp. En dat met redelijk eenvoudige middelen: hou rekening met de agenda van de advocatuur. Het is ook praktisch uitvoerbaar. Het gerechtshof Den Haag en de penitentiare kamer van het hof Arnhem doen dit in de regel heel zorgvuldig en het werkt. Ruim voor een zitting wordt ingepland wordt schriftelijk of telefonisch naar verhinderdata geinformeerd. Zo simpel kan het zijn.

Zal ik hopen op een wakkere zittingsplanner met empatische vermogens voor de advocatuur die dan ook nog eens deze blog leest?

Reactie (3)

geschreven door Webmeester, 01 juni 2011, 21:57
Dit commentaar is verwijderd door de moderator van deze website.
Voor inzage in regels over commentaren klik hier
geschreven door maria, 22 april 2011, 11:12
Ik denk dat het voor cliënten en getuigen niet anders is. Ooit zat ik samen met mijn minderjarige zoon, slachtoffer én getuige in de strafzaak bij een zitting die in de ochtend zou plaatsvinden. Dit samen met zeven andere getuigen (schoolgenoten). We hebben tot het einde van de middag op een bankje in de hal gezeten. Wellicht interessant om erbij te zeggen dat de kinderen, mijn zoon was nog een puber, die dag het jaarlijks schooluitstapje hadden. Dit was echter voor de rechtbank geen reden om de zaak te verplaatsen naar een andere dag.

Een restaurant voor getuigen en cliënten is er niet bij de rechtbank. In dat opzicht houdt de rechtbank geen rekeningen met belangen van slachtoffer en getuigen dus waarom zou dit voor advocaten anders zijn...

Dat ouders die hun minderjarige kinderen begeleidden een hele dag vrij moeten nemen (en daardoor inkomstenderving hebben) wordt ook totaal aan voorbijgegaan.

Het positieve aan dit verhaal is: gelijke monnikken gelijke kappen...
Vanaf het moment dat er rekening wordt gehouden met de agenda's van advocaten zal er rekening moeten worden gehouden met agenda's van alle belanghebbenden... Getuigen krijgen vaak totaal geen (financiële) vergoeding laat staan begrip of excuus voor de irritatie die langdurige of vertraagde zittingen veroorzaken..

Ik onderschrijf dat zorgvuldigheid en empatie, fatsoen bij zittingsplanners én de rechtbank absoluut praktischer uit te voeren zijn en het vooral een kwestie is van iemand aanstellen die in staat is afspraken goed te organiseren. Dit mag en kan toch niet zo moeilijk zijn?
geschreven door Sander Verheul, 19 april 2011, 10:37
Ik kan niet anders dan van harte ondercshrijven wat Knoester hier schetst. het gaat niet om een incident. het is een constante ergernis voor de advocatuur die zich met strafzaken bezighoudt.
Vooral de combinatie tussen de hierboven geschetste planningsproblemen in copmbinatie met de steeds grotere bezuionigingen op gefinancierde rechtsbijstand is de bij aan de wortel van de rechtstaat. Een zo goed mogelijke verdediging is een basisrecht. het is ook een recht dat steeds mee alleen nog effectief kan worden uitgeoefend wanneer de beurs van de betreffende client ernaar is.
Deze geluiden zijn niet nieuw en ik vraag me dan ook in gemoede af wat de Orde (landelijk en plaatstelijk) doet om de belangen van minvermogende rechtzoekenden veilig te stellen.

Schrijf reactie. Reacties worden eerst door de webmeester van Mr. gecontroleerd alvorens deze geplaatst worden. Anonieme reacties worden niet geplaatst.

busy