Website voor juristen

Ita Est!

vrijdag, 01 februari 2008 door Michiel van Kleef

Buiten joeg de storm de vuilnisbakken van McDonalds over de Dam, maar in de Industrieele Groote Club was het gezellig. De fine fleur van IE Nederland had zich donderdag 31 januari verzameld voor het Eerste Jaarlijkse IE Diner. En wie anders dan het ambitieuze en o zo sympathieke niche-uitgeverijtje DeLEx had het initaitief genomen. Nog maar een half jaar geleden werd al een zomerborrel georganiseerd, maar aangezien de filosofie van DeLEx voor een belangrijk deel gebaseerd is op het opbouwen van een zogenoemde ‘komjoenietie' (hetgeen aardig gelukt lijkt gezien het succes van de website www.boek9.nl) was het de hoogste tijd voor een nieuwe sociale gebeurtenis.

Tot de verbazing en vreugde van DeLex' Claudia Zuidema en Martin van Hemert kwamen er maar liefst 120 IE-ers opdagen. Enthousiast geworden van het vooruitzicht vijf minispeeches te mogen aanhoren van hooggeleerde collega's onder het genot van gebakken mulfilet, bouillon met shii-take en gegrilde parelhoenfilet, vond niemand het een probleem om € 165 neer te tellen (armlastige hoogleraren werden vrijgehouden) en dan werd er van dat bedrag ook nog eens € 45 gereserveerd voor een nader aan te wijzen goed doel. In deze wereld is dat niet een gift aan een armlastige stichting, maar de digitalisering van een analoge (is papieren) bron van IE-informatie. Prachtig!

Goed, een lange inleiding, maar de vraag was natuurlijk: Was Het Leuk? En het antwoord was: erg leuk, maar veel snapte ik er niet van. Althans van de speeches. Borrelpraatjes daar ben ik als de beste in. Zo mocht ik vele handen drukken van bestaande en nieuwe Mr.-fans. Zo was daar VU-hoogleraar Martin Senftleben, Gouden Stoofpeerwinnaar en beginnende liefhebber van de vaderlandse bitterbal. Hij was enigszins verbaasd over de grote bekendheid die Mr. ook in de academische wereld blijkt te genieten. Senftleben spreekt voortreffelijk Nederlands na 1,5 jaar hier werkzaam te zijn, maar dat mag dan ook wel als je aan een universiteit werkt die de invoering van een taaltoets overweegt. Heel erg aardig bleek Gouden Stoofpeer Feer Verkade, die Mr. ooit karakteriseerde als leuke treincultuur waarmee we ons al heel gecoiffeerd voelden omdat er nog wel andere omschrijvingen rouleren. Verkade had net vorige week een conclusie geschreven voor de Hoge Raad in de zaak van de Endstra tapes. En wat ik er van begreep heeft half IE-Nederland hier direct mee te maken gehad (en aan verdiend!)

Tobias Cohen Jehoram zal erg tevreden zijn geweest met de conclusie van Verkade. Hij vertelde tot mijn grote verbazing dat er bij zijn werkgever De Brauw wel 35 juristen rondlopen die zich met IE bezighouden. Een blij weerzien was er ook met Dirk Visser, de grand young man van het IE, die ik dik tien jaar geleden al eens uitnodigde om met de freelancers van het tijdschrift dat ik toen maakte te discussiëren. Aanleiding was de vraag hoe de ontwikkeling van het toen nog prille internet van invloed zou zijn op hun copyrights. Dirk werkte toen nog bij Stibbe dat destijds een bloeiende IE-praktijk had. Allemaal overboord gekieperd toen het grotere geld van het Ondernemingsrecht lokte.

Visser schat het totale aantal actieve IE-ers op niet meer dan een paar honderd. Ja, als er gisteren een bom op de Groote Club was gevallen hadden we in Nederland weer helemaal opnieuw kunnen beginnen met dit boeiende en vrij onbegrijpelijke vakgebied. Maar wel allemaal leuke mensen. Neem nou zo'n Wouter Pors van Bird & Bird, die, zo gaat het verhaal, na een gezellige bijeenkomst over een richeltje liep, al roepend "I am a bird", vervolgens viel en beide voeten brak. Of een Bernt Hugenholtz (UvA) van nature niet een echt lachebekje, maar wel iemand die smakelijk kan vertellen over zijn relatie met advocaten die hem soms als ‘hired gun' beschouwen die alles maar moet bevestigen wat ze goed uitkomt. Ronduit komisch is Antoon Quadvlieg van Klos Morel Vos & Schaap die het spits mocht afbijten als tafelredenaar en die een betoog hield voor een rechtbank in het jaar 2018 waar zijn stelling er op neer kwam dat het terecht was dat alle zebra's uit Afrika waren gedeporteerd en tot rendieren waren omgebouwd omdat zij het beeldrecht van Adidas hadden aangetast. U begrijpt, het was meteen een dolle boel. En als ik iemand heb vergeten hoogleraar te noemen is dat mijn fout, want wie in deze wereld geen hoogleraar is telt nauwelijks mee.

Hierna worden mijn aantekeningen wat onduidelijk. Niet omdat de niet onverdienstelijke rode wijn te gul werd ingenomen, maar omdat ik de aandacht niet vast kon houden bij de betogen van Martin Senftleben en Madeleine de Cock Buning. Gelukkig mochten we daarna weer naar de sociëteitszaal voor een ‘spoom' en kon fotograaf Chris van Houts zijn werk doen (zie ook de netwerkpagina's op deze site voor het fotoverslag). Vervolgens weer terug voor het hoofdgerecht, de wat sombere speech van Bernt Hugenholz en het toetje in de vorm van Oude Hollandse Vanille Hangop verluchtigd met een zeer amusant, begrijpelijk en zelfs stichtelijk betoog van Dirk Visser over de invloed van Donald Duck op de opheffing van het auteursrecht. En zo mocht ik weer helemaal blij naar huis, zeker ook omdat spreekstalmeester Ernst Numann (HR) in een van introducties had gerefereerd aan een artikel in Mr. "een tijdschrift dat niemand ooit mag missen". Ita est (IE)!

Reactie (0)


Schrijf reactie. Reacties worden eerst door de webmeester van Mr. gecontroleerd alvorens deze geplaatst worden. Anonieme reacties worden niet geplaatst.
feedToon/Verberg reactie formulier

busy
< Vorige   Volgende >