Website voor juristen
De Oranjeleeuw tegen de Mounties
donderdag, 07 juni 2012 door Mike Niekoop
Nadat de teleurstelling van de verloren wedstrijd tegen Algerije was weggezakt, moesten we ons opmaken voor de achtste finale voor plek 17 t/m 24. Tegenstander: Canada. Een onbekende tegenstander en van de resultaten uit de groepsfase werden we ook niet veel wijzer. Een googlesearch leert ons dat voetbal in Canada volkssport no. 17 is. Net onder sneeuwbalgooien, extreme wakvissen en kunstschaatsen. Desondanks moesten we waken voor onderschatting.
Ondertussen had ook Ton zich bij het team gevoegd. Omdat zijn vrouw hoogzwanger is, heeft hij na stevige onderhandelingen weten te bedingen dat hij alleen van dinsdag tot en met zondag mocht blijven. Maar zijn komst komt als geroepen, aangezien de ziekenboeg na de slijtageslag tegen Algerije behoorlijk was toegenomen. Nadat Willy geblesseerd was afgehaakt in de wedstrijd tegen Brazilie, konden ook Willem, Erik-Jan en Zijad niet meer verder. Van de 16 spelers hadden we er nu nog maar 12 over. Daardoor moest de trainer het team noodgedwongen omgooien en mochten de vaste subs rekenen op een basisplaats. Het is wachten totdat we een beroep moeten doen op de meegereisde vrouwen en kinderen wanneer we niet meer genoeg spelers overhouden om aan de wedstrijd te beginnen.
Overigens speelden we vandaag niet in het blauwe tenue. De tas met tenues moesten we nog wegbrengen om te laten wassen. Geen dankbare taak voor de plaatselijke wasvrouw, aangezien de tas na de wedstrijd tegen Algerije niet meer open was geweest en er ondertussen een odeur uitkwam die zelfs de meest doorgewinterde vrachtwagenchauffeur zou doen rennen. We speelden vandaag in het maagdelijk wit. Wellicht een puntje voor de beleidsbepalers van het team om een haalbaarheidsonderzoek te verrichten voor een nieuwe kleur van de tenues, aangezien het nu net leek alsof die Mannschaft de kleedkamaer uitkwam. Geinspireerd door onze Duitse outfit, besloten we om schwalbes te oefenen op het bijveld.
Bij aanvang van de wedstrijd dirigeerde de scheidsrechter de twee teams in een lange rij naast elkaar. Beetje jammer dat we nu met onze rug naar de tribune stonden, en voor ons alleen een verdwaalde boer en een kudde geiten zagen. Vanwege deze interlandopstelling zetten we spontaan het volkslied in. Ondanks verwoede pogingen van de Kroatische scheidsrechter om dit liederenfestijn te verstoren door driftig op zijn fluit te blazen, gingen we vrolijk door met vals zingen. De Canadese handen werden geschud en we begonnen aan de wedstrijd. Veel goeds valt er eigenlijk over deze wedstrijd niet te vertellen. Van de inzet waarmee we tegen de Algerijnen voetbalden, was niets meer te zien. Telkens waren we een stap te laat of kwamen de meest simpele ballen niet aan. De irritatie in het team groeide merkbaar, omdat we de wedstrijd niet naar onze hand konden zetten. Dan de 25e minuut. Mag ik uit de categorie 'Wat een lelijk doelpunt', de 1-0 van de Canadezen? Tot dat moment waren zij nog geen enkele keer gevaarlijk geweest. De bal wordt na een corner weggewerkt. Op rand 16 staat een Canadees die de bal op goal schiet en via het linkerbovenbeen van speler A, de rug van speler B en de hak van speler C, verandert de bal van richting en verdwijnt in de goal. Frustrerend om weer zo achter te komen. Vervolgens gingen we te gehaast op zoek naar de gelijkmaker en liepen we op een gegeven moment meer tegen onszelf te voetballen dan tegen Canada. We kwamen nog een paar keer dicht bij een doelpunt en alle keren via de gevaarlijke Elvan. Hij speelt zich op een gegeven moment goed vrij en gaat op de keeper af. Hij komt de 16 binnen en schie....speelt af? Onzelfzuchtig probeert hij de bal breed te leggen op de meegelopen Maikel en Sjors. Helaas zat er net een Canadees been tussen en is de kans weg. Dan de laatste minuut, bal wordt door Elvan via de zijkant voorgebracht naar de vrijstaande Maikel. Deze kan uithalen, is dit dan de 1-1? De armen gaan al de lucht in...maar Maikel schiet over de bal! Polletje zullen we er maar van maken. Weg kans. In de tweede helft verandert het beeld niet veel. Op een paar schaarse momenten na zijn beide teams niet echt gevaarlijk. Sjors komt nog dichtbij met een hakbal op de paal en een vrije trap van Eric die rakelings langs de goal van de Canadezen gaat. De scheidsrechter fluit af, einde wedstrijd en de 1-0 staat nog steeds op het bord. Hoe kan dat nou? De Duitsers winnen toch altijd in de laatste minuut? De Duitse tenues hebben dus geen geluk gebracht. Een motie voor een rituele verbranding haalt het op een haar na niet.
Weer verloren. Het is nog niet echt ons WK, de oranjeleeuw brult nog niet en ligt vooralsnog aan de ketting. Het is wachten op de eerste overwinning. De volgende tegenstander is Japan. Eindelijk een Aziatisch team waarvan we bij het begin van het toernooi al op hoopten tegen te moeten spelen. Hopelijk kunnen we tegen hen deze losing streak doorbreken. Anders zou het betekenen dat we van elk continent hebben verloren. Op zich is dat ook best een prestatie.
Turkey breast
's Avonds gingen we op zoek naar een restaurant. Voor het gemak gingen we ervan uit dat Zijad al een keer in elk restaurant in Kroatie is geweest. "Zijad, hoe is het eten hier?", "Zijad, is dit een goed restaurant?" Alhoewel hij uit Bosnie komt, zal hij ieder restaurant uit Kroatie ook wel kennen was de gedachte. Lijkt immers op elkaar. Gelukkig had Willy een restaurant op 42 km rijden gevonden, waar ze varken aan het spit hadden. Niet de eerste keuze van Burhan en Elvan. De Turken bestelden daarom de Turkey breast.
Na het eten kregen we een klein Kroatisch borreltje. Een drankje om warm van te worden...zou je denken. Wat we kregen was een mix tussen zwembadchloor en terpentine waarmee ze verf van kernonderzeeers krabben. Bij de meeste van ons smolt direct de maagwand weg, maar blijkbaar nemen ze dat hier als hoestdrankje.
Zivjeli en tot morgen!
Reactie (0)
| < Vorige | Volgende > |
|---|
Mundiavocat 2012

In juni wordt er in Kroatië gestreden om het Wereldkampioenschap Voetbal voor Advocaten, de Mundiavocat. Aan dit WK doen ruim 70 teams van over de hele wereld mee. Nederland wordt vertegenwoordigd door de Dutch Football Lawyers. Voor Mr. Online houdt Mike Niekoop (Clifford Chance) een weblog bij en kunt u hier over de prestaties van het team lezen.

