Website voor juristen

Wel of niet samenwerken?

donderdag, 04 september 2008 door Marijn Rooymans

De basis van het concept onder onze netwerkorganisatie is het idee dat we, door als zelfstandige juristen en advocaten slim samen te werken, succesvoller zullen zijn.

Succesvoller kun je dan op meerdere manieren definiëren. Voor de een gaat het om meer inkomsten en voor de ander ligt de nadruk meer op uitdagender, zwaardere klussen.  Belangrijk in het concept is het idee dat de jurist en zijn klant, de opdrachtgever, centraal staan. Wij werken met hen samen om te zorgen dat zij elkaar vinden en op hun beurt weer tot samenwerking komen.

Maar de ene samenwerking is de andere niet. Met enige regelmaat worden we benaderd door partijen die laten weten dat ze met het netwerk en met ons willen samenwerken.

Die contacten lijken mij, als ambitieuze op groei gerichte ondernemer, op het eerste gezicht vaak erg aantrekkelijk. Niet in de laatste plaats omdat het meestal gaat om grote gevestigde namen in de niet juridische interim-markt. Zij hebben veel ingangen op hoog niveau bij opdrachtgevers en kunnen dus in potentie snel veel extra opdrachten genereren voor ons netwerk. Meer opdrachten meer omzet en meer winst. Wat is daar nou mis mee?

Niet altijd maar wel in de meerderheid van de gevallen blijkt echter dat ze niet zozeer op zoek zijn naar samenwerking als wel naar leveranciers. De voorgestelde vorm komt neer op een vorm van doorlevering waarbij marges van bemiddelingsbureaus op elkaar gestapeld worden. Iets wat in andere sectoren heel gebruikelijk schijnt te zijn, maar waar ik persoonlijk grote moeite mee heb. Niet zo lang geleden sprak ik een directeur inkoop van een ministerie. Hij had een probleem ten aanzien van de kwaliteit van het werk van een ingehuurde ICT professional. In zijn zoektocht naar het eindverantwoordelijke bureau stuitte hij op een keten van doorlevering bestaande uit maar liefst 5 !!! bureaus. De professional in kwestie bleek een ZZP-er wiens CV telkens was "doorverkocht".

Vandaag was ik op bezoek bij bureau wat wil samenwerken met ons netwerk. Echt een klinkende naam in de interim-management en consultancy markt. Ze hadden iemand nodig om een reorganisatie te begeleiden. Typisch een klus waar ik veel mensen blij mee kan maken. Ik zag het wel zitten tot ze me vertelden dat noch jurist, nog ik me mochten bemoeien met het tarief en de voorwaarden die zij zouden afspreken met de opdrachtgever. En ja hoor, ook zij vonden het de normaalste zaak van de wereld om de prijs op te drijven door marges te stapelen.

Ik wil helemaal niet moraliseren, maar dat doorverkopen van professionals kan toch niet de bedoeling zijn.

Ook al is er korte termijn winst, in dit soort gevallen is er maar een juiste beslissing: niet doen. En ja, dat kost soms opdrachten en omzet die ik graag had willen vergeven binnen het netwerk.

Het bovenstaande lijkt allemaal heel voor de hand liggend. Toch blijken keuzes met betrekking tot samenwerking in de praktijk soms erg moeilijk. En het lijkt wel of ze, naarmate je meer aan het begin staat met je onderneming, moeilijker zijn.

Zo ontmoet ik gemiddeld 1 keer per week een jurist, meestal een advocaat (waarom dat is weet ik niet), die samen met enkele collega's vertrokken is bij een kantoor om samen iets nieuws op te zetten. Je kent het vast uit je eigen omgeving. Enthousiast, gedreven en overtuigd van zichzelf beginnen ze met een paar man een nieuw (niche)kantoor. Samen de opleiding gevolgd, al jaren goede collega's, maar na een jaar samen ondernemen is de "liefde" voorbij.

In de meeste gevallen kun je het stuklopen van de samenwerking terugvoeren op verschillen in doelen of visie. De een wil groeien als kantoor en de ander wil groeien als professional. De een vindt het binnenhalen van cliënten het belangrijkste, de ander de kwaliteit van het geleverde werk. Etc., etc. Als je aan degene vraagt die er als eerste de stekker uit heeft getrokken hoe het nou eigenlijk zo heeft kunnen lopen, dan hoor je bijna altijd dat men het ‘ergens al wel wist'.

"Deep down" wisten ze dus al vanaf het begin dat het een beetje scheef zat en dat de basis scheurtjes vertoonde. Ze gingen toch met elkaar in zee omdat ze...

  • bang waren om alleen te starten
  • geen betere partners konden vinden
  • twijfelden aan bepaalde eigen capaciteiten
  • grote cliënten tevreden moesten houden met meerdere specialistaties
  • gewoon niet nadachten (misschien verbaast het je maar ook dat komt voor)

Noem de redenen maar op. En het aardige is dat mensen die al langer verantwoordelijk zijn geweest voor hun eigen onderneming en die al eerder een samenwerking hebben geprobeerd, over het algemeen succesvollere samenwerkingsverbanden aangaan. Althans zo blijkt uit mijn ervaringen met juristen in ons netwerk. Al doende leert men dus. Zo is dit stukje dan ook geen betoog tegen samenwerking, maar juist voor.

Reactie (0)


Schrijf reactie. Reacties worden eerst door de webmeester van Mr. gecontroleerd alvorens deze geplaatst worden. Anonieme reacties worden niet geplaatst.
feedToon/Verberg reactie formulier

busy
< Vorige   Volgende >