Aansprakelijkheidsrecht

Consolidatie is troef in het aansprakelijkheidsrecht

Financiële toezichthouders DNB en AFM profiteren sinds 1 juli 2012 van een vergaande beperking van aansprakelijkheid in art. 1:25d Wft. In de doctrine is steeds aangegeven dat een dergelijke immuniteit eigenlijk niet nodig is, nu de Hoge Raad in het Vie d’Or-arrest (NJ 2008, 527) zeer terughoudend is gebleken met het aannemen van (financiële) toezichthoudersaansprakelijkheid. In dat arrest ging het om de positie van de Verzekeringskamer. In RvdW 2014, 1310 zit de Hoge Raad nog steeds op dit spoor. Dit keer profiteert de AFM die is geconfronteerd met claims naar aanleiding van het DSB-debacle. Van het aansprakelijkheidsrecht hebben financiële toezichthouders dus weinig te vrezen.

De Hoge Raad heeft recentelijk ook vastgehouden aan een andere, veel oudere lijn. In RvdW 2015, 65 heeft hij namelijk bevestigd dat de Staat die na een verkeersongeval met opruimkosten wordt geconfronteerd, deze op basis van art. 6:162 BW op de veroorzaker kan verhalen. Deze is ook jegens de Staat tot zorgvuldig rijden verplicht en, anders dan bij brandweerkosten (NJ 1994, 639 Bluskosten Vlissingen), is er hier geen publiekrechtelijke regeling die zich verzet tegen privaatrechtelijk kostenverhaal. Het arrest Rijksweg 12 (NJ 1976, 280) is dus nog altijd actueel.

Ook aan het front van werkgeversaansprakelijkheid lijkt consolidatie inmiddels troef. Na een periode waarin de Hoge Raad sterk rechtsvormend is opgetreden in het kader van art. 7:611 BW, is de rust weergekeerd. Even zette art. 81 RO zelfs de toon, maar nu is er toch weer een interessant art. 7:658-arrest over een vrachtwagenchauffeur die letsel oploopt bij het lossen van lading in Spanje (RvdW 2015, 35). Bij het hof krijgt hij nul op het rekest, omdat hij werkgevers’ instructie om niet te assisteren bij laden en lossen zou hebben genegeerd. De Hoge Raad scherpt nog eens in dat een enkele instructie de werkgever niet onmiddellijk vrijuit doet gaan. Had hij dan toezicht op de naleving moeten uitoefenen? Gelet op de plaats van de werkzaamheden gaat direct toezicht te ver, maar dat gegeven rechtvaardigt eventueel wel andere aanvullende maatregelen van de werkgever (het beschikbaar stellen van veiligheidsschoenen bijvoorbeeld). Ook hier is de lijn bevestigd: art. 7:658 biedt weliswaar geen absolute waarborg, maar bij toepassing van deze schuldaansprakelijkheid blijft ontsnappen voor werkgevers moeilijk.

Wilt u geen belangrijk juridisch nieuws meer missen?

Abonneer u op de Mr. nieuwsbrief: elke dinsdag rond de lunch een update van het nieuws van de afgelopen week, de laatste loopbaanwijzigingen en de recentste vacatures. Meld u direct aan en ontvang elke dinsdag de Mr. nieuwsbrief.

Over de auteur

Webmeester

Webmeester

Reactie toevoegen

Klik hier om een reactie achter te laten

Recente vacatures

Recente vacatures

Winkelmand