De financiële en juridische risico’s van een niet-toegankelijke website

Digitale toegankelijkheid is allang geen vrijblijvende morele keuze meer. Waar het voorheen voornamelijk overheidsinstanties waren die wettelijk verplicht werden gesteld om hun digitale kanalen toegankelijk te maken voor mensen met een beperking, is de focus definitief verschoven naar de private sector. Met de handhaving van de European Accessibility Act (EAA), die sinds juni 2025 van kracht is, worden veel commerciële bedrijven geconfronteerd met strikte wetgeving. Organisaties die hun online platforms, webshops of applicaties niet op orde hebben, riskeren niet alleen aanzienlijke reputatieschade, maar ook zware juridische en financiële sancties.

Delen:

beeld: pexels

Om deze risico’s effectief te beheersen, moeten organisaties kritisch kijken naar de huidige staat van hun digitale infrastructuur. Het startpunt hiervoor is vaak een grondige en objectieve nulmeting. Door het uitvoeren van een professionele WCAG Audit krijgen bedrijven direct inzicht in de knelpunten en de mate waarin zij voldoen aan de internationale Web Content Accessibility Guidelines. Dit is niet alleen een technische vereiste, maar vormt tevens de juridische basis om aan te tonen dat een onderneming proactief stappen onderneemt richting compliance.

Het juridische landschap en de European Accessibility Act

De European Accessibility Act wordt in Nederland geïmplementeerd via nationale wetgeving, wat betekent dat toezichthouders vanaf medio 2025 actiever dan ooit zullen handhaven. Tal van diensten, waaronder e-commerce, bankdiensten, e-boeken en elektronische communicatiediensten, moeten vanaf dat moment volledig toegankelijk zijn voor iedereen. Bedrijven die nalatig blijven, kunnen te maken krijgen met dwangsommen, boetes of in het uiterste geval zelfs de verplichting om hun digitale diensten (tijdelijk) offline te halen. Voor juristen en compliance officers is dit een belangrijk dossier: non-compliance kan direct worden teruggevoerd naar het bestuur van een organisatie, wat onder bepaalde omstandigheden kan leiden tot bestuurdersaansprakelijkheid bij ernstige nalatigheid.

De financiële impact van een ontoegankelijk platform

De kosten van non-compliance kunnen snel oplopen. Deze kosten zijn grofweg op te delen in directe sancties, operationele herstelkosten en misgelopen omzet.

Directe boetes en handhavingskosten

Toezichthouders zoals de Rijksinspectie Digitale Infrastructuur (RDI) en de Autoriteit Consument & Markt (ACM) krijgen de bevoegdheid om sancties op te leggen wanneer platformen niet aan de eisen voldoen. De hoogte van deze boetes kan substantieel zijn en is vaak gerelateerd aan de omzet van de overtredende organisatie. Daarnaast brengt een juridisch geschil met een toezichthouder of een belangenorganisatie aanzienlijke proceskosten en juridische honoraria met zich mee.

Hoge kosten voor ad-hoc aanpassingen

Veel bedrijven maken de fout om pas in actie te komen wanneer er een officiële klacht of een waarschuwing van een toezichthouder binnenkomt. Het achteraf ‘repareren’ van een slecht gebouwde website is technisch complex en vele malen duurder dan het direct vanaf de ontwerpfase integreren van toegankelijkheid (accessibility by design). Ontwikkelaars moeten dan onder hoge tijdsdruk code herschrijven, wat de operationele kosten drastisch opdrijft en vaak leidt tot instabiliteit van de website.

Omzetderving door uitsluiting van consumenten

In Nederland heeft naar schatting 15 tot 20 procent van de bevolking een tijdelijke of permanente beperking. Dit varieert van visuele en auditieve beperkingen tot motorische of cognitieve uitdagingen. Wanneer een webshop of online portaal niet toegankelijk is, sluit men direct een aanzienlijk deel van de potentiële markt uit. Consumenten die moeite hebben met navigeren, verlaten de website en stappen over naar de concurrent die de toegankelijkheid wél op orde heeft. Dit leidt tot een directe en structurele daling van de conversieratio.

Reputatieschade en claims van consumentenorganisaties

Naast de directe financiële schade is er het reële risico op reputatieschade. In een tijd waarin maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO) en inclusiviteit hoog op de agenda staan van consumenten, cliënten en investeerders, kan publieke kritiek over uitsluiting verwoestend zijn. Belangenbehartigers en consumentenorganisaties schromen niet om organisaties die achterblijven publiekelijk aan te spreken of collectieve rechtszaken te starten. Een rechtszaak wegens discriminatie op basis van een handicap of chronische ziekte kan het imago van een merk voor jaren beschadigen.

De weg naar een toekomstbestendige digitale strategie

Om deze juridische en financiële valkuilen te vermijden, moeten organisaties digitale toegankelijkheid niet langer beschouwen als een eenmalig IT-project, maar als een doorlopend onderdeel van hun risicomanagement. Het implementeren van toegankelijkheidseisen vereist een cultuuromslag binnen de gehele organisatie, waarbij de directie, de juridische afdeling, en de design- en development teams nauw samenwerken.

Het proactief mitigeren van deze risico’s begint met expertise en structurele begeleiding. Door samen te werken met gespecialiseerde partners kunnen organisaties ervoor zorgen dat zij niet alleen voldoen aan de wetgeving van vandaag, maar ook voorbereid zijn op de normen van de toekomst. Als specialist op het gebied van digitale inclusiviteit ondersteunt Cardan organisaties bij het bereiken van volledige digitale toegankelijkheid, waardoor juridische claims worden afgewend en de online marktpositie duurzaam wordt versterkt.

Dit bericht valt buiten de redactionele verantwoordelijkheid.

Delen:

Het belangrijkste nieuws wekelijks in uw inbox?

Abonneer u op de Mr. nieuwsbrief: elke dinsdag rond de lunch een update van het nieuws van de afgelopen week, de laatste loopbaanwijzigingen en de recentste vacatures. Meld u direct aan en ontvang elke dinsdag de Mr. nieuwsbrief.

Scroll naar boven