Fred Teeven heeft verder vorm gegeven aan de stelselvernieuwing van gesubsidieerde rechtsbijstand. De uitgangspunten van Teeven in dit dossier zijn onveranderd gebleven. Wat dan ook niet is veranderd, is dat per 2018 een structurele besparing moet worden bereikt van 85 miljoen euro. Dat blijkt uit een brief die de staatssecretaris naar de Tweede Kamer heeft gestuurd.
De voorstellen vanuit de advocatuur en de Tweede Kamer – gedaan tijdens het algemeen overleg op 14 november 2013 – zijn een belangrijke leidraad geweest voor een nadere bezinning op de maatregelen, aldus het Ministerie van Veiligheid en Justitie in een bericht op zijn site.
Met onmiddellijke ingang wordt de vergoeding voor rechtsbijstand in kennelijke zaken in het bestuursrecht op het oude niveau teruggebracht van voor 1 oktober 2013. Dat zijn zaken waaraan op het eerste gezicht niet zo veel werk lijkt te zitten en waarvan de uitkomst bij voorbaat al duidelijk lijkt. Maar dat is niet altijd zo, blijkt vooral in asielzaken. Terugkeer naar de hogere vergoeding is daarom volgens Teeven op zijn plaats.
In maart starten pilots om de zogeheten eerstelijns rechtsbijstand verder te versterken. Dit om het grote aantal zaken dat op dit moment via de rechtsbijstand doorstroomt naar de advocatuur te verminderen en onnodige juridisering van geschillen te voorkomen.
Verder is in het strafrecht de verlaging van de vergoeding voor bewerkelijke zaken en de verlengde piketfase vervangen door andere maatregelen, ‘mede op basis van een aantal alternatieven die van de zijde van de strafrechtadvocatuur zijn aangereikt’.
Teeven schrijft in zijn brief ‘overtuigd te zijn dat de contouren van het nieuwe stelsel passen binnen de maatschappelijke ontwikkelingen en dat zij recht doen aan een effectieve geschiloplossing voor burgers waarbij de toegang tot het recht ook in de toekomst voldoende is gewaarborgd’.
