Per januari 2026 ben je gestart met je eigen kantoor. Wanneer wist je: nu ga ik het gewoon doen?
Tijdens een vakantie op Naxos, september vorig jaar, heb ik de knoop doorgehakt. Dat was het moment waarop ik hardop uitsprak: ik start mijn eigen kantoor. Vanaf dat moment ging het eigenlijk verrassend snel. Ik heb het geluk dat mijn partner ondernemer is, waardoor ik niet helemaal bij nul hoefde te beginnen.
Wat mij vooral is bijgebleven en wat ik ook leuk vind om mee te geven, is dat het vertrouwen groeide naarmate ik de eerste stappen zette. Voordat ik eraan begon, dacht ik regelmatig: gaat het wel lukken? Maar door simpelweg te starten, kreeg ik steeds meer vertrouwen. Dat besef, dat een idee langzaam werkelijkheid wordt, gaf en geeft me nog steeds een heel krachtig gevoel.
Je werkte bij een gerenommeerd letselschadekantoor en koos toch voor het ondernemerschap. Wat gaf voor jou de doorslag?
Tijdens mijn studie maakte het Taxibus-arrest diepe indruk op mij. Ik probeerde me voor te stellen hoe het moet zijn om een familie bij te staan die zoiets ingrijpends heeft meegemaakt. Er kunnen zijn voor mensen op het moment dat zij het het hardst nodig hebben trok mij enorm aan. Daarom wilde ik graag werken bij het kantoor dat deze en andere vergelijkbare zaken behandelt. Daar heb ik het ontzettend naar mijn zin gehad en veel geleerd door de mooie zaken die ik mocht doen.
Maar wat mij aantrekt aan een eigen kantoor is het ondernemerschap dat daarbij komt kijken. Je bent niet alleen inhoudelijk met zaken bezig, maar ook met visie en strategie en juist die combinatie past goed bij mij. Daarnaast biedt een eigen praktijk de ruimte om veel sterker je eigen stempel te drukken op de manier waarop je het werk inhoudelijk vormgeeft. Werken bij een advocatenkantoor vraagt immers om een bepaald commitment en vaste structuren, verplichtingen die er in mindere mate zijn wanneer je voor jezelf werkt.
Daarnaast betekent het werken bij een kantoor dat je elke dag op vaste tijden beschikbaar moet zijn. Ik functioneer beter als ik iets vaker zelf kan bepalen wanneer ik werk. Er zijn momenten waarop ik liever wat minder afspraken plan, meer vanuit huis wil werken of het gewoon iets rustiger aan wil doen. Die ruimte wilde ik mezelf kunnen geven.
Tot slot wilde ik mij ook vrijer voelen om tijd te besteden aan maatschappelijk relevante zaken, zonder steeds de vraag te hoeven stellen of iets wel declarabel is. Ook daarin gaf het ondernemerschap mij de vrijheid waar ik naar zocht.
In je praktijk combineer je letselschade met milieuzaken. Wat verbindt die twee werelden voor jou?
In beide gevallen gaat het uiteindelijk om bescherming tegen schade die mensen niet zelf hebben veroorzaakt. In de letselschadepraktijk zie je dat heel concreet: iemand raakt gewond door het handelen of nalaten van een ander en moet daarna leven met de gevolgen. In klimaat- en milieuzaken is die schade vaak minder direct zichtbaar, maar de kern is dezelfde. Mensen en natuur worden blootgesteld aan risico’s en schade waar zij nauwelijks invloed op hebben.
Wat deze werelden voor mij verbindt, is het idee van verantwoordelijkheid en rechtsbescherming. Het recht is er om grenzen te stellen, om macht te corrigeren en om kwetsbare belangen te beschermen. In beide typen zaken draait het om erkenning, het nemen van verantwoordelijkheid en het creëren van perspectief voor de toekomst. Ik zie in beide domeinen ook dezelfde spanning terug tussen macht en economische belangen enerzijds en de gezondheid en leefomgeving van mensen anderzijds. Juist daar kan het recht een corrigerende rol spelen.
Je zegt dat één zaak iemands leven kan veranderen. Wat betekent dat voor jou in de dagelijkse praktijk?
In mijn dagelijkse praktijk zie ik hoe ingrijpend een ongeval en de daaropvolgende juridische procedure kunnen zijn. Veel van mijn cliënten zijn door een ongeval niet langer in staat om te werken. Dat zijn regelmatig jonge, ambitieuze mensen die ineens hun toekomstbeeld zien wegvallen. De gevolgen reiken veel verder dan lichamelijke klachten alleen: onzekerheid over de toekomst, verlies van perspectief en soms enorme financiële zorgen.
De uitkomst van een letselschadezaak kan daarin het verschil maken. Wanneer een cliënt krijgt waar hij of zij recht op heeft, ontstaat er weer ruimte om vooruit te kijken. Dat besef brengt ook een grote verantwoordelijkheid met zich mee. Het gaat niet alleen om juridisch gelijk krijgen, maar om het creëren van een nieuw toekomstperspectief voor je cliënt. Juist dat motiveert mij om mij elke dag opnieuw tot het uiterste in te zetten voor mijn cliënten.
Naast je werk als advocaat zet je je in voor Recht voor Klimaat. Waarom vind je het belangrijk om ook buiten dossiers om maatschappelijk actief te zijn?
Voor mij hoort maatschappelijke betrokkenheid onlosmakelijk bij het vak van advocaat, het is precies waarom ik ooit voor de rechtenstudie heb gekozen.
Die maatschappelijke betrokkenheid komt tot uiting in mijn dagelijkse praktijk door slachtoffers van ongevallen bij te staan en te zorgen dat zij krijgen waar ze recht op hebben. Het voelt als een voorrecht om mensen te mogen begeleiden in een fase van hun leven die zo kwetsbaar is. Je ziet hoeveel rust het geeft wanneer cliënten hun juridische zorgen kunnen loslaten.
Tegelijkertijd voelde ik steeds sterker de behoefte om, naast het werken aan individuele zaken, ook bij te dragen aan grotere maatschappelijke vraagstukken. Juist daar kan het recht veel betekenen. Binnen Recht voor Klimaat werk ik samen met andere juristen die het recht inzetten voor een duurzamere en rechtvaardigere wereld. Zo kan ik mijn kennis en ervaring inzetten voor een zaak die verder reikt dan het individuele dossier.
Je gelooft in een moderne manier van werken: flexibel, digitaal en met ruimte voor AI. Hoe zie jij die toekomst voor jonge juristen?
Met mijn kantoor zou ik graag een plek creëren waar ambitieuze en maatschappelijk betrokken advocaten kunnen werken zonder zichzelf te hoeven wegcijferen. Een werkomgeving waarin ruimte is voor het leven naast het werk. Soms heb je dagen waarop je minder scherp bent en dan moet daar ruimte voor zijn, zonder dat je over je eigen grenzen gaat om het werk vol te houden. Ik zou daarmee graag een stukje zachtheid/vrouwelijkheid toevoegen aan de advocatuur. Ik geloof erin dat die manier van werken ook goed aansluit bij de nieuwe generatie juristen.
Flexibiliteit hoort daar vanzelfsprekend bij. Veel juridisch werk kan prima op afstand worden gedaan, zolang de inhoud op orde is en het niet ten koste gaat van de relatie met cliënten en collega’s. Ik geloof dat een gezonde business begint bij vertrouwen. Door mensen vrijheid te geven in hoe zij hun werk organiseren en door plezier in het werk centraal te stellen, ontstaat in mijn optiek betrokkenheid en loyaliteit.
AI zie ik daarbij vooral als een hulpmiddel. Het verandert het vak, maar holt het niet uit. Het kan tijdrovende, minder complexe taken overnemen, zoals het structureren van stukken of het uitvoeren van de eerste onderzoeksstappen. Daardoor blijft er meer ruimte over voor werk wat niet te automatiseren valt: strategisch denken, cliëntcontact en inhoudelijke afwegingen. Die gecreëerde ruimte komt uiteindelijk niet alleen de advocaat, maar ook de cliënt en de wederpartij ten goede. Wel is het belangrijk dat jonge advocaten leren hoe je AI verantwoord inzet. Dat zou wat mij betreft een vast onderdeel mogen zijn van de studie/beroepsopleiding.
Wat was het spannendste moment in de aanloop naar je eigen kantoor en wat gaf je het meeste vertrouwen?
Het spannendste moment was eigenlijk het moment voorafgaand aan de beslissing. Het loslaten van zekerheid, een vast inkomen, structuur en fijne collega’s vond ik spannend. De grootste twijfel zat niet in mijn vakinhoudelijke kunnen, maar in de vraag of het ondernemerschap ook bij mij past.
Het meeste vertrouwen kreeg ik juist nadat ik de beslissing had genomen. Zodra ik begon met het daadwerkelijk opzetten van mijn praktijk, merkte ik dat alles op zijn plek viel. Elk afgerond onderdeel, hoe klein ook, bevestigde dat dit de juiste stap was. Hetgeen waar ik in het begin het meest bang voor was, vind ik nu misschien nog wel het leukste. Ik haal veel voldoening uit het bouwen aan een kantoor dat echt in lijn is met mijn kernwaarden en ik hoop dat mijn manier van werken ook anderen om mij heen kan inspireren.
Tot slot: wat zou je rechtenstudenten of jonge advocaten willen meegeven die dromen van een eigen praktijk én impact willen maken?
Durf te staan voor wie je bent. Er is niet één juiste manier om advocaat te zijn. Ik geloof er wel in dat het belangrijk is om eerst te werken aan de inhoud van het vak en ik raad het niet per se aan om direct als ondernemend advocaat aan de slag te gaan, al ken ik ook voorbeelden waarbij dat juist heel goed gegaan is.
Daarnaast hoeft impact maken niet groots of meeslepend te zijn. Soms schuilt die juist in het met aandacht en zorg bijstaan van één persoon. Ik zie in mijn werk hoe een goede uitkomst van een juridische procedure iemands leven ingrijpend kan veranderen en dat is wat mij betreft net zo goed impactvol.
Nog een praktische tip: ga vooral veel koffiedrinken met mensen die je inspireren. Vaak zijn het juist de mensen die je al zijn voorgegaan die je op weg kunnen helpen. Die mensen vinden het overigens alleen maar leuk om te spreken over hun eigen pad, maak daar vooral gebruik van!
Voeg me gerust toe op LinkedIn: ‘Lieske de Vos’ en ‘De Vos Letselschade Advocatuur’. Op dit moment bied ik nog geen stages aan, maar via LinkedIn houd ik jullie op de hoogte zodra dat verandert.
