Een rechter die tevens kunstenaar is, dat horen we niet elke dag. Doet u dit al lang?
“Mijn moeder was kunstenares, mijn vader beroepsofficier. Ik heb duidelijk het nodige van beiden meegekregen. Kunst speelt mijn hele leven lang al een belangrijke rol. Naast mijn werk als rechter heb ik altijd getekend en geschilderd. In 2007 heb ik een sabbatical van vijf maanden in Kaapstad doorgebracht. Daar zat ik midden in de kunstscene, ben ik met keramiek begonnen en ook gaan exposeren. Ik heb ook vijf jaar in Curaçao gewoond en gewerkt en daar diverse mooie exposities gehad.”
Uw kunstwerk ‘Handle with care’ bestaat uit zes keramieken vazen, waarop sleutelbegrippen uit de rechtspraak te zien zijn naast symbolen die met de vergankelijkheid van doen hebben. Kunt u eens uitleggen welke boodschap het kunstwerk vertelt?
“Ik hou van kunst die schuurt, en niet alleen maar mooi of knap gemaakt is. Klassieke vanitasstillevens hebben mij altijd sterk aangesproken: de kijker wordt herinnerd aan de eindigheid van het leven en de relativiteit van wereldse zekerheden.
In mijn keramische vazen heb ik daar een draai aan gegeven. Door de combinatie van begrippen uit het recht en symbolen van vergankelijkheid sta ik in dit werk stil bij de kwetsbaarheid van de rechtspraak.
Het houdt ook een waarschuwing in: beschouw de rechtspraak zoals we die nu hebben niet als een gegeven maar wees voorzichtig met haar!”
Hoe bent u op het idee voor dit kunstwerk gekomen?
“Het vak van rechter is te mooi en bijzonder om dat niet ook in mijn kunst tot uiting te laten komen. Daarbij maak ik mij oprecht zorgen over de kwetsbaarheid van de rechtspraak. Niet direct in de Nederlandse situatie, maar wel als je naar wat minder democratisch bestuurde landen kijkt. Het zorgt er voor dat ik ook met een meer kritische en bezorgde blik kijk naar hoe we het in ons eigen land hebben geregeld.”
Kunnen we uw kunst, nu of in de toekomst, nog op meer plekken bewonderen?
“In ieder geval is mijn werk tot 29 maart nog te zien in Breda. Het is een boeiende expositie, met heel verschillend werk van zes kunstenaars die elkaar goed aanvullen. Daarna zou ik mijn werk graag (weer) in een gerechtsgebouw willen exposeren. Een mooie plek lijkt me ook het voormalige gerechtshof, nu hotel, aan de Prinsengracht in Amsterdam.”
Wat is de leukste of meest bijzondere reactie die u tot nu toe op uw kunstwerk hebt ontvangen?
“Wauw!”
Wie of wat is in uw juridische carrière uw bron van inspiratie?
“Dat is Eveline de Greeve, de president van hof Amsterdam. Ik ken haar al 15 jaar en bewonder haar moed, toegankelijkheid en eerlijkheid. Waar zij verschijnt, gebeurt er iets in de organisatie: er ontstaat meer vertrouwen, een betere samenwerking en het verlangen om het goed te doen.
Zij is trouwens ook heel bescheiden, ik weet zeker dat ze er niet op zit te wachten dat ik dit schrijf.”
Welk boek las u het laatst?
“Brazilië, Brazilië van João Ubaldo Ribeiro. Een adembenemend boek dat in Bahia, mijn favoriete streek in Brazilië, speelt. Het boek is alles tegelijk: exotisch, herkenbaar en legt de ziel van Brazilië en de Brazilianen bloot.”
Wat is uw favoriete wets- of verdragsartikel?
“Daar hoef ik niet lang over na te denken: artikel 1 van de Grondwet. Bepalend voor hoe wij in Nederland met elkaar omgaan, of om zouden moeten gaan.”
Met welke historische figuur zou u graag eens in gesprek gaan?
“Dan kies ik toch voor een kunstenaar. Ik zou graag eens met Johannes Vermeer in gesprek gaan. Hij was een fantastische schilder die jong is gestorven. Er is weinig bekend over hem en zijn werk, dus genoeg om over te praten.”
Als u het voor het zeggen had, dan…?
“Ik zou graag willen dat wij met ons allen wat meer geduld konden opbrengen. We zouden beter naar elkaar luisteren en aardiger voor elkaar zijn.”
