Het doelbedrag van de actie is onlangs verhoogd naar vijfenveertigduizend euro, bedoeld voor transport, medische apparatuur en het pantseren van ambulances die aan het front worden ingezet. Wat drijft Thomas om zich hiervoor in te zetten? En hoe combineert hij zo’n initiatief met een rechtenstudie? Acht vragen aan Thomas.
Hoe ben je betrokken geraakt bij Ambulances for Ukraine? Wat maakte dat jij je hiervoor wilde inzetten?
In september zat ik achter mijn bureau op mijn werk en opende ik het nieuws. Ik zag dat Kiev, zoals zo vaak, opnieuw hevig gebombardeerd was. Ik merkte dat ik vaker afhaakte bij het idee om iets voor Oekraïne te doen, simpelweg omdat ik niet wist waar ik moest beginnen.
Toch kun je, juist vanuit een veilige positie achter je bureau, meer betekenen dan je denkt. Samen met mijn broer ben ik daarom in gesprek gegaan met The Netherlands For Ukraine Foundation. Zij gaven aan dat er vooral behoefte was aan medische evacuatievoertuigen. Dat gesprek was voor ons het startpunt om, in samenwerking met hen, zelf een initiatief op te zetten.
Wat houdt jullie inzet concreet in? Waar ben jij persoonlijk verantwoordelijk voor binnen de actie?
Samen met mijn vader en broer ben ik initiatiefnemer van deze actie. Wij zetten ons dagelijks in om geld en medische hulpmiddelen in te zamelen. Ook brengen wij dus met een groep zelf de voertuigen naar Kiev. De stichting ondersteunt ons bij de administratie, beheert de financiën en zorgt ervoor dat wij goed georganiseerd naar Oekraïne gaan. In de praktijk organiseren wij vrijwel alles zelf: van het benaderen van donateurs en bedrijven tot het regelen van transport en het communiceren van updates.
Hoe combineer je dit met je studie? In welk jaar zit je?
Ik zit momenteel in mijn tweede studiejaar en mijn broer rondt zijn master af. Tot nu toe is het goed te combineren met onze studie. In de weekenden halen we spullen op en regelen we praktische zaken. Doordeweeks werken we na onze studie verder aan het project.
Het komt vooral neer op goed plannen en duidelijke prioriteiten stellen. Je moet bewust kiezen wanneer je aan je studie werkt en wanneer je tijd vrijmaakt voor het initiatief
Het doelbedrag is € 45.000. Wat is er nodig om dat bedrag te bereiken en wat maakt deze fase van de actie zo belangrijk?
Op dit moment zijn donaties essentieel. Met die steun kunnen we ervoor zorgen dat de voertuigen veilig en met hoogwaardige materialen worden omgebouwd.
Ons eerste doelbedrag was € 30.000. Voor ongeveer € 20.000 konden we drie 4×4-evacuatiebusjes aanschaffen. De rest van het bedrag is nodig voor medische apparatuur en het ombouwen van de busjes tot volwaardige frontambulances.
Deze fase is cruciaal, omdat het ombouwen zonder voldoende financiering vertraging oploopt. Ter illustratie: per busje worden dagelijks tussen de 30 en 60 mensen geëvacueerd. Bij hevige gevechten kan dat oplopen tot 300 mensen per dag. Hoe sneller de voertuigen inzetbaar zijn, hoe meer levens er gered kunnen worden.
Wat heb je tot nu toe geleerd van deze ervaring? Zijn er momenten geweest die je bijzonder zijn bijgebleven?
Wat ik vooral heb geleerd, is dat je geen expert hoeft te zijn om iets te kunnen betekenen voor mensen in nood. Ook ik denk soms: waar begin ik aan? Maar juist dan is doorzetten belangrijk.
Doordat we dagelijks informatie ontvangen van de mensen ter plaatse, groeit onze motivatie alleen maar. Een moment dat me bijzonder is bijgebleven, was toen ik vroeg hoe de feestdagen waren geweest. Het antwoord was aangrijpend: ‘Voor ons is dit ook een periode van rouw. De tafel wordt elk jaar kleiner. Drie mannen zijn al omgekomen en nummer vier is nog vermist.’
Je doet dit samen met je broer en vader. Kunnen jullie het goed met elkaar vinden, en gaan jullie in de toekomst vaker samenwerken?
Mijn broer en ik hebben het geluk dat we ook beste vrienden zijn. We reizen elk jaar samen en hebben tijdens onze studententijd een tijd samengewoond. Onze vader is advocaat, waardoor we elkaar ook inhoudelijk goed kunnen aanvullen. Dat schept een sterke band.
Of we vaker samen zullen werken? Dat zie ik zeker voor me. Hoewel samenwerken met familie vaak wordt afgeraden, geloof ik dat het goed kan werken zolang iedereen zijn eigen verantwoordelijkheid heeft en we elkaar de ruimte geven.
Je studeert rechten. Heeft je studie invloed op hoe je naar dit soort internationale initiatieven kijkt?
Mijn studie heeft zeker invloed op mijn manier van denken. We merken alle drie dat we het belangrijk vinden dat alles zorgvuldig en correct verloopt. Transparantie staat voor ons centraal.
Daarom delen we regelmatig updates via onze persoonlijke LinkedIn-accounts en via het Instagramaccount: @ambulances_for_ukraine
Wat zou je tegen medestudenten willen zeggen die ook iets willen betekenen, maar twijfelen of ze wel verschil kunnen maken?
Ik zou zeggen: laat je niet tegenhouden door het idee dat je geen expert bent. Kijk hoe wij het hebben aangepakt en stel vooral vragen. Ons doel is uiteindelijk dat meer studenten zelf het initiatief nemen, bijvoorbeeld door een voertuig te regelen en dat naar Oekraïne te brengen.
Wat in eerste instantie onmogelijk lijkt, wordt haalbaar zodra je de eerste stap zet. Je merkt al snel dat mensen bereid zijn om te helpen. Wie wil weten hoe je zoiets opzet, kan altijd bij ons terecht.
Help mee en doneer: https://donorbox.org/ambulance-for-ukraine
