De kroongetuigenregeling biedt de officier van justitie de mogelijkheid om afspraken te maken met een verdachte of een veroordeelde. Die kunnen een verklaring afleggen tegen een andere verdachte, in ruil voor het vorderen van een lagere straf. Deze regeling kent enkele knelpunten die met dit wetsvoorstel zouden moeten worden opgelost, onder andere door de kroongetuigenregeling te verbreden. Hierdoor wordt het voor verdachten van lichte strafbare feiten die deel uitmaken van een crimineel netwerk aantrekkelijker om informatie met het Openbaar Ministerie te delen over verdachten van zware strafbare feiten uit dat netwerk. Op die manier kunnen verdachten van zware strafbare feiten worden vervolgd.
Afspraken maken
Volgens de Afdeling advisering van de Raad van State blijkt uit het wetsvoorstel niet duidelijk of voortaan vooral afspraken worden gemaakt met personen die van minder ernstige strafbare feiten worden verdacht. Daarnaast blijft de mogelijkheid bestaan om afspraken te maken met kroongetuigen die een verklaring kunnen afleggen over strafbare feiten waarbij de georganiseerde misdaad niet is betrokken, terwijl het voorstel vooral is gericht op het maken van afspraken waarbij de georganiseerde misdaad wel is betrokken. De Afdeling vraagt zich af hoe hiermee in de praktijk kan worden omgegaan, zeker ook nu er volgens de regering een geringe stijging is in het aantal kroongetuigen.
Levenslang gestraften
Verder adviseert de Afdeling advisering de regering in te gaan op de vraag of de kroongetuigenregeling open moet staan voor personen die een levenslange gevangenisstraf hebben gekregen of mogelijk krijgen. Hierover schrijft de regering niets in de toelichting op het wetsvoorstel. Mogelijk bestaat hieraan wel behoefte.
Proeftijd
Uit de voorgestelde wettelijke bepalingen blijkt niet eenduidig dat de voorwaarde dat de kroongetuige de getuigenverklaring moet afleggen ook gebonden is aan de proeftijd. Die proeftijd is gelijk aan de duur van het voorwaardelijk gedeelte van (het restant van) de gevangenisstraf, met een minimumduur van drie jaar en een maximumduur van tien jaar. De Afdeling vraagt zich af of deze voorwaarde nodig is naast de (algemene) voorwaarde dat de kroongetuige geen nieuwe strafbare feiten mag plegen. Het niet afleggen van die verklaring is namelijk al strafbaar. De meerwaarde van deze voorwaarde zou de regering nader moeten onderbouwen.
Getuigenbescherming
Tot slot is het de Afdeling advisering niet duidelijk waarom bepaalde onderwerpen van de kroongetuigenregeling nader worden geregeld in een nieuw Besluit getuigenbescherming. De regering licht niet toe waarom deze onderwerpen in een algemene maatregel van bestuur en dus op een lager niveau dan de wet worden geregeld. Ook dat zou de regering beter moeten toelichten. De Afdeling advisering adviseert de regering met deze punten rekening te houden voordat het bij de Tweede Kamer wordt ingediend.
Lees hier het advies over de Wet verbetering kroongetuigenregeling.
