Dutch Business Lawyers Abroad

Naast ‘de leugen’ regeert nu ook ‘de onbedachtzaamheid’.

In 1999 verklaarde onze toen nog Koningin Beatrix: “De leugen regeert.” We dachten toen waarschijnlijk dat het allemaal wel meeviel maar sinds deze oranje geverfde kwaadaardige narcist in het Witte Huis zit weten we beter.

Democratieën impliceren overleg en dat werkt vertragend als er snelle beslissingen genomen moeten worden. Een mooi voorbeeld dat de gymnasiasten onder de lezers zullen herkennen is dat van de tweede Punische oorlog.

“Senatu deliberante, saguntum perit” schreef Livius. Terwijl de senaat delibereert, valt Saguntum. Het is al te makkelijk om te zeggen dat de Romeinse senaat sneller had moeten beslissen, want de keuze was lastig. Troepen sturen om de stad Saguntum te redden betekende oorlog en niets doen was gezichtsverlies.

Overigens is die oorlog gewonnen door de Romeinen en daarmee vestigde Rome haar wereldrijk.

We leven nu weer in een tijd van aanbidding van de ‘strongman’ (denk aan Putin, Trump, Erdogan, Xi Jinping) en vele mensen geloven dat een autocratische leider de oplossing is voor hun problemen ook al liegen ze alles bij elkaar. Het probleem is dat de ‘strongman’ weliswaar het momentum heeft maar complexe problemen nooit oplost omdat die consensus en breed draagvlak vereist. De enige uitweg: de waarheid geweld aandoen.

Aan de “leugen regeert” zou ik willen toevoegen: “De onbedachtzaamheid regeert.”

Welnu, onlangs overkwam mij het volgende geval. Een aandeelhouder en bestuurder van een IT start-up belde op voor advies. Het betrof een Nederlandse start-up die in Spanje een dochterbedrijf had opgericht omdat er in Spanje vele zeer goede IT’ers zijn die niet in Noord-Europa willen wonen. Geef ze eens ongelijk. Bijkomend voordeel is dat die Spaanse IT’ers de helft kosten van de IT’ers in Nederland, een win-win dus.

Deze start-upper had het volgende probleem. Geen geld meer. Hij was  bezig met een nieuwe financieringsronde maar het zag er slecht uit. Een faillissement in Nederland zat er dus aan te komen. De vraag was nu wat te doen in Spanje.

De Spaanse dochter had acht werknemers die niet meer betaald konden worden. Na doorvragen bleek echter dat de sociale premies en loonbelasting al ruim een half jaar niet meer betaald werden. Die schuld was opgelopen tot honderdduizend euro.

De Spaanse wet is bikkelhard en wet verplicht om binnen twee maanden faillissement aan te vragen als een vennootschap in haar algemeenheid niet meer aan haar verplichtingen kan voldoen op straffe van bestuurdersaansprakelijkheid voor de schulden van de vennootschap.

Een faillissement aanvragen is erg lastig in Spanje. De jaarrekeningen van de laatste drie jaar, een haalbaarheidsstudie en allerlei andere financiële informatie zijn vereist. Ik reken altijd met een budget van tussen tien- en vijftienduizend euro minimaal voor zo’n aanvraag.

Had deze start-upper dat kunnen weten? Geen idee maar wat ik wel weet is het bestaan van artikel 6 Spaans BW: “La ignorancia de las leyes no excusa de su cumplimiento.” Prachtzin. Oftewel, het niet kennen van de wet is nog geen excuus om je er niet aan te houden.

Bijkomend probleem was dat het administratiekantoor van de Spaanse dochter nog geld te vorderen had en weigerde tot betaling enige diensten te leveren. Dus geen financiële informatie voorhanden.

De start-upper meende op basis van zijn morele overtuigingen te kunnen beredeneren dat het administratiekantoor zou moeten meewerken. Ik heb hem snel het verschil met het positieve recht uitgelegd.

Bovendien hield ik hem voor dat het maar de vraag was wat verstandig is. Alle lopende verplichtingen stoppen, de lastigste crediteuren afkopen en verder nietsdoen en hopen dat de Spaanse sociale verzekering en belastingdienst zich stilhouden is een optie maar riskant omdat de schulden wel oplopen.

Anderzijds, bij aanvraag van faillissement wordt er een curator benoemd en die zal zeker gaan graven. Ik heb de start-upper voorgehouden dat ik de keuze niet kan maken.

De start-up had over veel geld beschikt. Desalniettemin bleek er geen potje voor een ‘rainy day’ om de zaak netjes af te wikkelen mocht dat nodig zijn. Niet vooruitgekeken, geen planning, niet gewerkt met verschillende scenario’s, geen advies ingewonnen bij juridische adviseurs, niet verder gekeken dan het Excelsheet enzovoort, het is voor mij dagelijkse praktijk.

Ik kan niet anders concluderen dat naast de leugen ook de onbedachtzaamheid regeert.

Wilt u geen belangrijk juridisch nieuws meer missen?

Abonneer u op de Mr. nieuwsbrief: elke dinsdag rond de lunch een update van het nieuws van de afgelopen week, de laatste loopbaanwijzigingen en de recentste vacatures. Meld u direct aan en ontvang elke dinsdag de Mr. nieuwsbrief.

Over de auteur

Jan Willem de Haan

Jan Willem de Haan

Jan Willem de Haan, Nederlands advocaat (1988) en Spaans advocaat (1991) met kantoor en standplaats te Barcelona en ondernemings- en procespraktijk gericht op buitenlandse, voornamelijk Nederlandse en Amerikaanse, ondernemingen met belangen in Spanje.

Recente vacatures

Recente vacatures

Winkelmand