Anne Neijzen

Nieuwe najaarscollectie!

Toen ik mijn eigen kantoor begon heb ik van mijn moeder een toga gekregen. Heerlijk dat ik vanaf dat moment niet meer de smoezelige, riekende, te korte of te lange huurtoga’s hoefde te dragen die je voor een gulden kon huren bij de bode.

Voor mijn moeder was het bijzonder om mij -na alle spijkerbroeken die zij jarenlang voor mij had betaald- een stuk textiel te kunnen geven met historische waarde. Zelf heb ik er nooit wat mee opgehad.

Tijdens de beroepsopleiding werd mij geleerd dat het patroon van de toga tot in het kleinste detail is beschreven in een Koninklijk Besluit. Waar onze Majesteit bij elke troonrede een nieuwe creatie draagt, heeft zij ons advocaten ertoe veroordeeld om jaar in jaar uit ons vooral niet te onderscheiden, om te voorkomen dat wij de rechter zouden beïnvloeden middels onze kledingkeuze. Daarvoor is het kennelijk noodzakelijk dat we in een vormeloos gewaad rondlopen, met een staande kraag van 4 centimeter hoog, geplooid ingenomen in het midden van de achterzijde onder de kraag, evenals zijwaarts aan de bovenkant van de wijde mouwen. En dan natuurlijk de knopen: in het midden van boven tot onder en om de 5 centimeter. En laten we vooral niet frivool worden moet de ontwerper destijds hebben gedacht: de zwarte knopen mogen niet glimmend zijn en de stof moet van dof grein zijn.

Ik heb me nooit thuis gevoeld in de zware beroepsmantel die ik verplicht ben te dragen. Van mij mag hij worden afgeschaft. Op Wikipedia lees ik dat de toga zwart is als symbool voor de afwijzing van ijdelheid. Dat is toch niet meer van deze tijd! De meeste mensen besteden zorg aan hun uiterlijk en zeker advocaten. Er zijn er maar weinig die in een oude spijkerbroek hun cliënten ontvangen. Ik kan mij niet voorstellen dat rechters zich tengevolge van de eigentijdse kledingkeuze van een advocaat zullen laten verleiden tot een gunstiger of minder gunstig vonnis. Nooit zie ik een advocaat in een gerechtsgebouw lopen die zo slonzig, opzichtig of extravagant is gekleed, dat dit de aandacht van de rechterlijke macht zou afleiden.

In het Advocatenblad van augustus (nr 7) las ik -en zag ik vooral- een artikel over De Kempenaer Advocaten in Arnhem. Het kantoor is sponsor en partner van de Mode Biënnale en ter gelegenheid hiervan hebben de advocaten zich laten fotograferen in bijzondere toga’s, die ze hebben laten ontwerpen door de Togamaker. Ze laten voor één keer de neutraliteit varen en laten zien wie ze zijn, wat ze doen en waar ze voor staan. Het levert een werkelijk prachtige fotoserie op onder de naam ‘Nuda Veritas’. Op de website van het kantoor (www.dekempenaer.nl) zijn de creaties te bewonderen, maar bovenal de advocaten. Ik sluit niet uit dat dit kantoor haar advocaten selecteert op uiterlijk: wat een knappe mensen!

Dit weekend liep ik mijn favoriete kledingzaak binnen in de hoop om in de uitverkoop nog een zomerjurkje te scoren. Tot mijn verbazing hing de najaarscollectie al volop in de rekken. Ten koste van het budget dat ik in gedachten had, heb ik een mooi kobaltblauw jurkje aangeschaft. Majesteit en wetgever, ik beloof u: het is een ingetogen jurkje, zonder tierelantijnen, keurig op lengte en zonder diep uitgesneden decolleté, op geen enkele manier aanstootgevend. Zou het dan toch niet mogelijk zijn dat ik dit najaar in deze outfit voor de rechterlijke macht verschijn?

Wilt u geen belangrijk juridisch nieuws meer missen?

Abonneer u op de Mr. nieuwsbrief: elke dinsdag rond de lunch een update van het nieuws van de afgelopen week, de laatste loopbaanwijzigingen en de recentste vacatures. Meld u direct aan en ontvang elke dinsdag de Mr. nieuwsbrief.

Over de auteur

Webmeester

Webmeester

Reactie toevoegen

Klik hier om een reactie achter te laten

Recente vacatures

Recente vacatures

Winkelmand