Vijf vragen over advocaten en hun tekortschietende opleiding

Delen:

Vraag: Moeten we ons na lezing van het rapport Kortmann zorgen maken over duizenden slechtopgeleide advocaten in dit land?

Michiel van KleefAntwoord: Ja en nee. Ja, omdat er nogal wat advocaten zijn die deze titel niet verdienen. Met name bij de een- en tweepitters zit er een boel kaf onder het koren. Want zoals iemand me laatst zei: een advocaat moet meerdere collega’s hebben die hem scherp houden. Zelfcorrigerend vermogen is niet het sterkste punt van de advocaat, dus als iemand in zijn eentje of met een andere zwakke broeder kantoor houdt, dan moet het ergste worden gevreesd. En nee, zorgen maken is niet echt nodig: de meeste advocaten worden geschoold in de beroepspraktijk en verstandige patronen hebben ze de nodige kennis wel bijgebracht (hoop ik). Dus met advocaten is het net als met garages. O ja, en bij elk hondje hoort een baasje.

Vraag: Hoe komt het dat de Advocatenorde niet eerder heeft ingegrepen?

Antwoord: Dat is een goede vraag. We kunnen alleen maar gissen. Hoe komt het dat het notariaat en de rechterlijke macht de zaken op dit punt beter hebben geregeld? Hoe komt het dat intervisie binnen het notariaat al veel verder is dan de advocatuur? Waarom overstijgt het niveau van de BO dat van het laatste universitair examen niet? Waarom krijg je voor elke borrel van de lokale Jonge Balie de nodige VSO-punten? Waarom is er geen afsluitend examen aan het eind van de stagiaireperiode?
Dat de interne opleiding niet goed was, wist iedereen al jaren. Maar het fundamenteel aan de orde stellen. Nee, dat was blijkbaar ‘not done’. En dus schoten er allerhande specialisatieverenigingen uit de grond van lieden die hun vak wel serieus wilden nemen, die werk maakten van bijscholing die ver boven de normen van de Orde ging. De oprichting van de Law Firm School enkele jaren geleden was ook een bijzonder veeg teken: de grootste veertien kantoren accepteerden de matige kwaliteit niet langer en creëerden hun eigen opleidingsinstituut. Een van de voormannen zei me ooit: “Onze mensen zitten zich gewoon te vervelen bij de BO”. Ook de geloofwaardigheid van de Orde heeft hieronder te lijden gehad, want hoe serieus moet je als serieus advocatenkantoor je eigen beroepsorganisatie nemen die zo’n potje maakt van de interne opleiding?

Vraag: ‘t is geen bijdrage aan de imagoverbetering van de advocatuur

Antwoord: Nee, dat is het bepaald niet. We hadden de advocaat al als zakkenvuller, en nu doet-ie dat ook nog ongediplomeerd. Even serieus: De overheid heeft ervoor gekozen een PBO in het leven te roepen die in hoge mate baas in eigen huis is, en waarvan de leden over bijzondere privileges beschikken. Als blijkt dat de interne opleiding niet deugt is dat geen pluspunt voor zo´n club. Zeker niet nu de politiek almaar meer aandringt op verscherping van toezicht en wellicht beperking van bepaalde privileges. Als je dan moet toegeven dat het mager gesteld is met kwaliteitsbesef, dan versterkt dat je positie bepaald niet, nee. En dat geldt des te meer als je voortdurend een grote broek aantrekt over allerlei Prachtige Kernwaarden, zoals Integriteit en vooral: DESKUNDIGHEID.

Vraag: Hoe zit het eigenlijk met de bijscholing van alle advocaten?

Antwoord: Dat onderwerp viel niet binnen dit onderzoek, maar ga er maar van uit dat de situatie daar exact hetzelfde is. Vrijblijvendheid troef: elk jaar 20 opleidingspunten halen, in het ergste geval betekent dit dat je x-uur in een zaaltje zit, de presentatielijst tekent bij aanvang en eind en tussendoor kun je lekker met je Blackberry spelen. Dus ook dat systeem zal op de helling moeten. Hier en daar wordt gepleit voor een APK voor elke advocaat. Eens in de zoveel jaar kijken of je wel een beetje bijblijft. En dan geen multiple choice he!?

Vraag: En die rechtenstudie, die is dus toch flinterdun hè?

Antwoord: Nou ja, ‘t is geen rocketscience zullen we maar zeggen. De universiteiten hebben er ook geen voordeel bij om dat wel zo te laten zijn. Hoe meer afgestudeerden, hoe beter. En omdat we tegenwoordig willen kunnen shoppen, bestaan er grote verschillen in de eindtermen per universiteit. Met als gevolg dat het civiel effect in sommige gevallen helemaal niets meer voorstelt. Alleen is het nou ook weer niet zo dat het vroeger allemaal beter was. Ooit interviewde ik een managing partner van een groot kantoor en die liet zich ontvallen dat hij zijn hele studie niet veel meer gedaan had dan bier drinken. Met tussenpauzes van twee dagen als er een tentamen was. Helaas werd dat uit het interview geschrapt.

Delen:

Het belangrijkste nieuws wekelijks in uw inbox?

Abonneer u op de Mr. nieuwsbrief: elke dinsdag rond de lunch een update van het nieuws van de afgelopen week, de laatste loopbaanwijzigingen en de recentste vacatures. Meld u direct aan en ontvang elke dinsdag de Mr. nieuwsbrief.

Meest gelezen berichten

Van onze kennispartners

Juridische vacatures

Ministerie van Justitie en Veiligheid zoekt een

Ook interessant:

Scroll naar boven