Jan Loorbach: advocaat in oorlogstijd

Delen:

Ik heb een wat ambivalente houding ten aanzien van de recente pogingen van de Nederlandse Orde van Advocaten het verschoningsrecht van de ondergang te redden. Kort door de bocht samengevat heeft het ministerie van Veiligheid en Justitie aangekondigd het Bureau Financieel Toezicht te machtigen onderzoek te doen bij advocaten met verdachte cliënten. Maar het ministerie staat open voor creatieve suggesties. Dus kwam de Orde eind vorig jaar met een heel pakket aan maatregelen dat enerzijds meer toezicht behelsde maar anderzijds toch het verschoningsrecht, maar dan wel getrapt, in stand hield.

So far so good. Het ministerie reageerde in eerste instantie niet negatief en ook de lokale dekens lijken er weinig problemen mee te hebben (zie hiervoor ook het nieuwsartikel op deze pagina’s). In eerste instantie lijkt dit dus een aardig stukje stuurmanskunst van algemeen deken Jan Loorbach.

Dat ambivalente zit er in dat ik eigenlijk niet begrijp waarom er niet veel meer verzet is aangetekend tegen de allereerste dreigende geluiden van het ministerie, want waarom hebben we deze discussie? Omdat, zo zegt het ministerie, de advocatuur in het algemeen te weinig aangiftes doet van verdachte situaties.

Ik heb eigenlijk niet of nauwelijks geluiden gehoord die hier tegenin gingen. Niet om het gebrek aan meldingen te betwisten, maar om de stelling aan te vechten dat dit lage aantal meldingen aanleiding moet zijn het verschoningsrecht aan te tasten.

Onlangs liet hoogleraar advocatuur Floris Bannier zich op de website van Mr. in soortgelijke bewoordingen uit. Maar ook hij leek zich neer te leggen bij de gekozen tactiek: “Als het moet, dan maar in vredesnaam zoals de Orde nu voorstelt.”

Toen een nieuwe algemeen deken moest worden gekozen werd het grote netwerk van Loorbach als een belangrijke pre beschouwd. Hij is iemand die weet hoe de hazen lopen, zo werd gezegd. Dat moet hij dan nu wel heel goed weten, want ik zie nog steeds geen bezwaar tegen een behoorlijke discussie in het parlement over dit onderwerp. Akkoord gaan met deze procedure, waarbij het ministerie maar wat roept op grond waarvan een essentieel recht en kernwaarde van de advocatuur zo lichtvaardig ter discussie wordt gesteld, kijk, dat lijkt mij nou een typisch voorbeeld van de advocaat in oorlogstijd.

@michielvankleef

Delen:

Het belangrijkste nieuws wekelijks in uw inbox?

Abonneer u op de Mr. nieuwsbrief: elke dinsdag rond de lunch een update van het nieuws van de afgelopen week, de laatste loopbaanwijzigingen en de recentste vacatures. Meld u direct aan en ontvang elke dinsdag de Mr. nieuwsbrief.

Ook interessant:

Scroll naar boven