Een aantal zaken valt op ‘in de vrije markt’, afgezien van dus de tijdsdruk. Allereerst zijn de meeste pensioenregelingen in de vrije markt al premieovereenkomsten, gebaseerd op een stijgende premiestaffel. Die loopt gemiddeld van zo’n 5% voor een 25-jarige op tot richting 30% voor een 65-plusser. Als deze staffel omgerekend wordt naar een flatrate-premie, zoals moet voor alle nieuwe werknemers na 2028, dan levert dat een flatrate-premie op van zo’n 10-15%. Dat is ‘laag’, zeker in vergelijking met het maximum van 30% en het gemiddelde in de pensioenfondsenmarkt, dat al snel op 25% ligt.
Bijsparen
Dat is niet ‘erg’, want een werknemer kan dan zelf bijsparen tot 30%. Hetzij in de pensioenregeling (als dat mogelijk is) en anders altijd zelf als bancaire lijfrente. Misschien verdient de lijfrente wel de voorkeur: dat is een echte eigen spaarpot, ook aan te wenden voor tijdelijke lijfrente (van minimaal vijf jaar) vanaf AOW-leeftijd, en het geld vererft altijd bij overlijden!
Communicatie
Dit moet dan wel goed gecommuniceerd worden. Dat kan op ‘bedrijfs-/kantoorniveau’, dus collectief. Maar wellicht een goed moment om individuele pensioengesprekken te houden, zeker voor de oudere werknemers. Uit onderzoek blijkt immers dat werknemers hierbij graag door de werkgever geholpen willen worden. 50/55-plussers gezien hun ‘employability’ hierbij helpen is dan ook een slimme zet als werkgever. De kosten hiervan mogen dan − van mij − gewoon fiscaal aftrekbaar c.q. niet belast voor de werknemer zijn!
Opt-in
Ook van belang is of er voor (jongere) werknemers de mogelijkheid is om vrijwillig deel te nemen aan de hogere flatrate-regeling voor nieuwe werknemers vanaf 2028. Vaak gaat dat in combinatie met een hogere eigen bijdrage. De keus is dus aan de werknemer. Ook hier is de juiste communicatie dan van groot belang.
Partnerpensioen
Tot slot. Het partnerpensioen, en dan voor zowel gehuwden (geregistreerde) als samenwonende partners moet voor alle werknemers, dus ook zittende werknemers, per ultimo 2027 aangepast zijn. De gemiddelde hoogte is daar ongeveer 25-30% van het salaris, met indien nodig een individuele aanvulling per werknemer als deze er op achteruit gaat. Ook niet moeilijk om te regelen, maar het moet wel gebeuren.
Al met al, de keuzes zijn niet zó moeilijk (overgangsregime, nieuwe flatrate, bijsparen, opt-in en hoogte partnerpensioen), maar ‘we’ moeten er toch wel hurry up mee aan de slag!
