Dit keer is het de rechtbank Amsterdam die korte metten maakt met een dagvaarding, uitgebracht door eenmanszaak die zich bezighoudt met het maken en uitgeven van geluidsopnamen en muziekproductie. De advocaat was Sander Petit van Petit Legal, gespecialiseerd in onder andere IE-, entertainment- en mediarecht. Er wordt geprocedeerd tegen zangeres Loona, over royalty’s.
Onduidelijk
Van de dagvaarding laat de rechtbank weinig heel. De eisende partij beroept zich op verschillende artikelen uit de Auteurswet en de Wet op de naburige rechten, maar het verband tussen de aangehaalde wetsartikelen, de gestelde feiten en de verschillende (niet altijd even begrijpelijk en secuur geformuleerde) vorderingen blijft echter, ook na herhaalde en zorgvuldige lezing van de dagvaarding door de rechtbank, onduidelijk. Bij gebrek aan een coherente onderbouwing is het onduidelijk op welke wettelijke bepalingen de vorderingen zijn gebaseerd en waaraan deze moeten worden getoetst.
Niet relevant
De advocaat had 67 producties overlegd, die samen honderden pagina’s beslaan en volgens de rechtbank grotendeels niet relevant zijn voor de vorderingen. “Dat maakt dat de dagvaarding nog moeilijker te volgen is. In sommige producties staat bovendien niet wat de eisende partij stelt dat daarin staat, wat in strijd is met de waarheids- en volledigheidsplicht van artikel 21 Rv.
Obscuur libel
Vanwege de vele uitweidingen over irrelevante omstandigheden en het voortdurend door elkaar bespreken van contractuele en wettelijke grondslagen, was het op basis van de dagvaarding voor gedaagden onduidelijk waartegen zij zich moesten verweren. De dagvaarding voldoet daarmee niet aan de minimale eisen van leesbaarheid en begrijpelijkheid. De rechtbank spreekt van een ‘obscuur libel’. Een dergelijke dagvaarding is nietig. Maar omdat de zangeres geen beroep heeft gedaan op deze nietigheid, heeft het niet voldoen aan de minimale eisen van leesbaarheid en begrijpelijkheid geen verdere gevolgen.
Proceskosten
Ondanks de gemengde grondslagen van de vorderingen, merkt de rechtbank deze zaak in zijn geheel aan als een IE-zaak. De dagvaarding is immers ‘doordesemd’ met verwijzingen naar de Auteurswet en de Wet naburige rechten. Omdat de dagvaarding vele uitweidingen bevat over irrelevante omstandigheden, met verwijzingen naar honderden pagina’s aan producties, die slecht leesbaar en soms onbegrijpelijk zijn, moesten de advocaten van de zangeres meer dan de gebruikelijke tijd besteden om de stellingen van de eisende partij te doorgronden en daartegen verweer te voeren. Om die reden moet de eisende partij de proceskosten van de zangeres betalen, ruim € 31.000.
Zonder duidelijke pointe
Advocaat Matthijs Schonewille schrijft op LinkedIn dat de citaten en de fouten die in deze dagvaarding zijn gemaakt op het oog afkomstig lijken van AI. “De ellenlange zinnen zonder duidelijke pointe, het noemen van onjuiste of irrelevante wetsartikelen en de vergissingen in verwijzingen wekken duidelijk die suggestie.”
AI-beleid
Petit Legal hanteert een AI-beleid. Een van de uitgangspunten daarvan is dat de advocaat ‘eindverantwoordelijk blijft voor elk advies, stuk en elke handeling, ook als AI is gebruikt’.
