Boris Dittrich

Facebook

In de Verenigde Staten van Noord-Amerika is Facebook een door tientallen miljoenen mensen gebruikt communicatiemiddel. Een paar dagen geleden is de film “The Social Network” uitgebracht over de bedenkers van Facebook, een paar jonge studenten. Binnen enkele jaren heeft Facebook een enorme vlucht genomen. Het is aantrekkelijk concept. Je opent een pagina, plaatst er foto’s op vanjezelf en je laat “vrienden” toe met wie je veilig vanachter je computer contact onderhoudt. Je kunt regelmatig nieuwtjes over jezelf en anderen naar je vrienden versturen of in je gegevens op je pagina opnemen die voor iedereen te zien zijn. Anderen kunnen je mededelingen verspreiden zonder dat je er zelf vat op hebt.

Werd Facebook eerst de hemel ingeprezen als sociaal medium, de laatste tijd beginnen de schaduwkanten ervan door te sijpelen. Een vriendin van mij kwam er via Facebook achter dat haar man er een vriendin op na hield. De relatie werd verbroken. Zij bleef met hun kind in de voormalig echtelijke woning, ze hadden co-ouderschap afgesproken. Op Facebook bleven ze vrienden. Voor hem was het pijnlijk om via haar pagina getuige te zijn van hoe ze haar nieuwe leven vorm gaf. Hij wilde niet weten met wie ze naar de film ging of wat ze in het weekend dat hij voor het kind zorgde, zou gaan doen. Uiteindelijk besloot hij haar als Facebook vriend te schrappen. Facebook zendt daarvan geen aankondiging, zodat zij ervan uitging dat ze nog steeds op die manier contact onderhielden, totdat ze erachter kwam dat de informatiestroom van zijn kant was opgedroogd. Voer voor nieuwe problemen. Dit is nog maar een onschuldig voorbeeld hoe Facebook in relaties een rol speelt.

Veel mensen die op Facebook actief zijn, plaatsen gevoelige prive-informatie op hun pagina of sturen die door. Grappig bedoelde foto’s in beschonken toestand of op een naaktstrand gaan een eigen leven leiden en kunnen door andere “vrienden” doorgeprikt worden naar derden. Zodoende ligt je prive-leven op straat zonder dat je er in eerste instantie iets van merkt. Bij veel Amerikaanse werkgevers is het gebruikelijk informatie over sollicitanten in te winnen via het bekijken van de Facebookpagina. Er zijn voorbeelden te over dat sollicitanten tijdens hun sollicitatie geconfronteerd werden met vragen over hun prive-leven. Maar ook werknemers hebben het moeten bezuren. Ontslag werd verleend aan mensen die via Facebook aan hun vrienden lieten weten dat ze geen zin meer hadden om te werken, dat ze onder werktijd iets heel anders hadden gedaan of dat ze aan Facebook verslaafd waren geraakt en uren per dag met elkaar onder werktijd contact hadden. De rechter gaf de werkgever gelijk. Van een werknemer mag verwacht worden dat hij zich als een goed werknemer inzet om het werk te doen, waarvoor hij is aangenomen en betaald krijgt.

Steeds meer organisaties beginnen intern beleid te introduceren met betrekking tot Facebook en andere sociale media. Hier ontstaat spanning met de vrijheid van meningsuiting. Zo zijn er inmiddels organisaties die hun werknemers verbieden op Facebook actief te zijn of over werkgerelateerde onderwerpen te berichten. “Werkgerelateerd” wordt breed opgevat. Een advocatenkantoor in New York verbiedt de advocaten en juridische medewerkers politieke meningen te uiten, omdat de klanten daar aanstoot aan zouden kunnen nemen. Hetzelfde geldt voor mensenrechtenorganisaties. Zij willen onpartijdig zijn en willen niet dat hun medewerkers als aanhangers van bepaalde politieke opvattingen gezien kunnen worden. Dat zou de geloofwaardigheid van het werk kunnen aantasten. Het probleem is dat veel medewerkers van zulke organisaties nu juist dat type werk willen doen, omdat ze sterke opvattingen hebben over politiek en mensenrechten. Waarom zou je niet via Facebook bekend mogen maken dat je een protest tegen President Obama ondersteunt? Ze voelen zich in hun vrijheid van meningsuiting beperkt door hun werkgever. Het heeft inmiddels al tot ontslag van medewerkers geleid die via Facebook acties bepaalde acties hadden onderschreven.

Nu lees ik dat een alom gerespecteerde rechter in New York ontslag heeft genomen omdat hij via Facebook seksueel getinte opmerkingen had gemaakt die door “vrienden” van hem naar de het bestuur van de rechtbanks waren gelekt. De rechtbank controleerde zijn werkcomputer en er werd pornografie op aangetroffen. Exit de rechter.

We zullen de komende jaren nog veel over Facebook en de gevolgen van uitingen op het sociale medium horen. Overigens heb ik zelf een Facebookpagina…

Wilt u geen belangrijk juridisch nieuws meer missen?

Wilt u op de hoogte blijven van het laatste nieuws, de laatste loopbaanwijzigingen en de laatste vacatures? Meld u direct aan en ontvang elke dinsdag de laatste updates.

Meld u direct aan >

Recente vacatures

Recente vacatures