Tobias Aerts (24) is op 25 februari 2026 beëdigd als advocaat en werkt bij Jones Day op de afdeling Global Disputes. Hij is in 2025 afgestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam met een master in Privaatrecht (Commerciële Rechtspraktijk). In maart 2026 is hij gestart met de beroepsopleiding.
Wanneer heb je besloten dat je advocaat wilde worden?
Als kind was ik ervan overtuigd dat ik architect zou worden. Op een gegeven moment merkte ik alleen dat natuurkunde en wiskunde (niet geheel onbelangrijk voor een architect) niet echt mijn sterkste kanten waren, waardoor het meer een bewondering op afstand werd dan een serieus plan. Na de middelbare school heb ik nog even getwijfeld over politicologie, maar uiteindelijk trok het recht mij het meest. Tijdens mijn eerste stage in de advocatuur, na mijn bachelor, viel alles langzaam op zijn plek. De advocatuur bleek veel minder stoffig dan ik had gedacht. Mijn stage bij Jones Day bevestigde dat gevoel alleen maar, en vanaf dat moment wist ik dat dit het vak is waarin ik mezelf graag zag werken.
Heb je hier tijdens je studie rekening mee gehouden?
Ja, eigenlijk wel. Na mijn bachelor heb ik bewust een half jaar de tijd genomen om stage te lopen en me te oriënteren op de advocatuur. Tijdens mijn master heb ik dat verder verdiept door als werkstudent bij twee verschillende kantoren te werken. Zo kreeg ik niet alleen praktijkervaring, maar ook een goed beeld van verschillende werkomgevingen en rechtsgebieden.
Wat is je leukste ervaring tot nu toe?
Inhoudelijk springt het opstellen van een dagvaarding er voor mij echt uit. Hoewel ik zelf nog niet heb gepleit, denk ik dat het schrijven van een dagvaarding een van de meest kenmerkende onderdelen is van de procespraktijk waarin ik werk. Onlangs verscheen in het FD nog een artikel over een zaak waarvoor ik mede de dagvaarding had opgesteld. Dat maakt het natuurlijk extra leuk. Op sociaal vlak zijn er ook genoeg hoogtepunten geweest. Mijn beëdiging en die van mijn lichtingsgenoten, inclusief de aansluitende borrel met familie, en de skireis met kantoor komen meteen in me op. Toch is het leukste misschien wel iets wat steeds weer terugkomt, namelijk: alle nieuwe mensen die je leert kennen. Zowel op kantoor als tijdens de beroepsopleiding ontmoet je collega’s en vakgenoten met uiteenlopende achtergronden en verhalen. Dat maakt het werk niet alleen interessant, maar ook ontzettend leuk.
Wat zou je invoeren als jij het voor het zeggen had bij jouw kantoor?
Als ik iets zou mogen toevoegen, zou ik het mooi vinden als er wat meer wordt gedaan met het Concertgebouw, dat letterlijk om de hoek ligt. Ik zou het leuk vinden als het kantoor bijvoorbeeld één keer per jaar samen naar een concert gaat, als een soort vaste traditie.
Wat staat er bovenaan op je bucketlist?
Ik zou het geweldig vinden om ooit nog eens een poosje in Parijs te wonen.
Wat maakt jouw kantoor anders dan de andere kantoren in jouw optiek?
Wat mij vanaf het begin al opviel, is de warme en uitnodigende sfeer op de werkvloer. Je hebt hier echt het beste van twee werelden: alle mogelijkheden van een groot internationaal kantoor, gecombineerd met de gezelligheid en het hechte contact van een middelgroot kantoor.
En tot slot: met wie zou je graag een restauranttafel willen delen?
Ik zou graag een keer dineren met Antonin Scalia, de inmiddels overleden rechter van het Amerikaanse Hooggerechtshof. Niet omdat ik het per se op alle punten met hem eens ben, maar omdat hij een van de scherpste juridische denkers van zijn generatie was en een blijvende stempel heeft gedrukt op het constitutionele debat in de VS en daarbuiten. Hij stond bekend om zijn scherpe pen en zijn vermogen om ingewikkelde discussies op toegankelijke en vaak geestige wijze te verwoorden. Daarnaast stond hij bekend om zijn persoonlijke en vriendelijke omgangsstijl, wat onder meer blijkt uit zijn hechte vriendschap met Ruth Bader Ginsburg, ondanks hun uiteenlopende opvattingen van het recht. Kortom: een gesprekspartner die inhoudelijke scherpte en levendige discussie garandeert.
