De Orde van Advocaten meet met 2 maten

Delen:

Sorry, dit wordt niet zo’n smeuïg boos stukje als u wellicht dacht toen u de titel las. Ik ga hier namelijk niet beweren dat de heren en dames advocaten van de Raden van Toezicht bewust naar willekeur uitleg geven aan de gedragsregels. Ze doen het ongetwijfeld naar eer en geweten, maar toch snap ik er soms niets van.

Zo is er iets waar ik steeds vaker tegen aan loop en waar ik mij langzamerhand, eerlijk is eerlijk, behoorlijk aan erger. Vandaar dit stukje met een iets “scherper” randje dan normaal. Het gaat om een issue waar professionals in ons netwerk (zelfstandig gevestigde advocaten) als ondernemer echt last van hebben. Omdat ze zich als solo advocaat erg kwetsbaar voelen durven ze de discussie binnen de beroepsgroep niet aan te gaan. Voor collegiale verwijzingen, een belangrijke omzetbron, zijn ze namelijk erg afhankelijk van een positief imago onder hun confrères. Dat zet men niet lichtvaardig op het spel. Misschien kunt u helpen. Denkt u even mee?

Wat denkt u bijvoorbeeld van het advocatenkantoor wat een interimmer -een freelancer die ook als zelfstandig gevestigd advocaat is ingeschreven- inhuurt om de praktijk van een senior medewerkster tijdens zwangerschap waar te nemen? Niets mis mee toch? Er is zelfs een bureau wat zich volledig gespecialiseerd heeft in het bemiddelen van dit soort freelance advocaten voor zwangerschapsvervanging. Heb ook nog nooit gehoord van een Deken die vond dat dit niet kan. Het is een zeer breed verbreide en geaccepteerde praktijk die ook steeds vaker gebruikt wordt door kantoren om piekbelasting te ondervangen in tijden van grote drukte. Een goede oplossing voor alle betrokkenen en vanuit bedrijfseconomisch perspectief een logische en verstandige manier van werken.

Maar ik ken ook een advocatenkantoor in de Randstad wat een zelfstandige advocaat uit de provincie wilde inhuren om in haar naam voor cliënten in die regio op te treden. Dit vanuit het besef dat die cliënten voor regionaal georiënteerde dossiers (in dit geval arbeidszaken) graag iemand in de buurt zouden willen hebben. Er zou die cliënten bovendien reiskosten en filetijd bespaard kunnen worden. Smart thinking van het kantoor in kwestie zou je zeggen. Goed ondernemerschap en helemaal van deze tijd. Of niet?

In dit geval was de zelfstandige advocate die zou worden ingehuurd een heel voorzichtige collega. Ze wilde de opdracht graag aannemen, maar had wat zitten bladeren in de samenwerkingsverordening en de gedragsregels en twijfelde enigszins. Ze vroeg de Deken om raad.

Ik voorzag geen probleem, maar wie schetst mijn verbazing toen de Deken liet weten dat deze manier van werken absoluut ontoelaatbaar is. De advocate in kwestie zou uitsluitend onder haar eigen kantoornaam zaken mogen behandelen. Gebruik van het logo en briefpapier van anderen, niet zijnde haar eigen kantoor, was niet toegestaan.

Ok… nu weet ik het even niet meer dacht ik. De opdracht voor de advocate in kwestie ging niet door. Rot voor haar want in haar kleine praktijk had ze die omzet goed kunnen gebruiken. Bovendien leidde het tot extra kosten voor de cliënten van het kantoor wat haar had zullen inhuren. Want uiteraard bleef men vanuit de Randstad gewoon hun zaken behartigen.

Als je deze lijn van de Deken doortrekt, dan zeg je daarmee volgens mij dat de advocaat die zich naar buiten toe presenteert met ander briefpapier dan dat van zijn eigen kantoor, zwaar in overtreding is. Ook de advocaat die bijvoorbeeld een e-mailadres of telefoonnummer gebruikt wat niet naar zijn kantoor verwijst gaat in deze redenering ver over de schreef.

Vindt u dat ook?

Als dat zo is namelijk dan krijgt de Raad van Toezicht in Amsterdam en elders in de Randstad het druk, want dan zitten al die secondees (gedetacheerde medewerkers van de grote kantoren) bij de grootbanken echt goed fout. Zij gebruiken in hun dagelijkse werk de e-mailadressen, telefoonnummers en het briefpapier van de bank en zijn voor de partijen waarmee zij buiten de cliëntorganisaties te maken hebben niet te onderscheiden van de eigen juristen van de bank.

De titel van dit stukje is: “de Orde meet met twee maten”. Ik hoor echter vaak geluiden die je zou kunnen duiden als: “hoe meer maten, hoe minder de Orde meet”. Zelf geloof ik dat eigenlijk niet. Het wil er bij mij niet in dat de Orde voor zelfstandig gevestigde advocaten de gedragsregels anders uitlegt dan voor gevestigde (grote) kantoren. Als het namelijk wel zo is, dan zou dat echt te triest voor woorden zijn.

Hoe het dan wel zit? Ik weet het niet meer. Zoals gezegd ik ben geen advocaat dus misschien zie ik het allemaal helemaal verkeerd. Weet u het wel? Leg het mij uit.

Delen:

Het belangrijkste nieuws wekelijks in uw inbox?

Abonneer u op de Mr. nieuwsbrief: elke dinsdag rond de lunch een update van het nieuws van de afgelopen week, de laatste loopbaanwijzigingen en de recentste vacatures. Meld u direct aan en ontvang elke dinsdag de Mr. nieuwsbrief.

Scroll naar boven