Mr. van de week: Jurian Langer

Delen:

Share on linkedin
Share on twitter
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email

Jurian LangerMr. van de week is Jurian Langer. Op dinsdag 31 maart hield hij aan de Rijksuniversiteit Groningen zijn oratie over de prejudiciële procedure van artikel 267 van het Werkingsverdrag, een cruciale schakel in de doorwerking van Europees recht in de nationale rechtsorde. Langer is bijzonder hoogleraar Europees recht en de nationale rechtsorde. Hij combineert zijn leerstoel met zijn dagelijkse werkzaamheden bij het ministerie van Buitenlandse Zaken.

Bij Buitenlandse Zaken is hij hoofd van het Hofcluster bij de afdeling Europees recht van de directie Juridische Zaken en treedt hij als ‘agent’ (procesgemachtigde) op van de Nederlandse regering in procedures bij de Europese rechters in Luxemburg.

U noemt artikel 267 misschien wel de meest succesvolle bepaling  van de Europese verdragen. Waar schuilt het succes van de prejudiciële procedure in?

De procedure is een succesnummer. Hoewel cijfers fluctueren, blijft het aantal prejudiciële verzoeken gestaag stijgen. Het verzekert de uniformiteit van Europees recht en is cruciaal voor de rechtsvorming. Veel belangrijke Europeesrechtelijke concepten zijn ontwikkeld naar aanleiding van prejudiciële vragen. Denk aan rechtstreekse werking of voorrang van Europees recht of de verplichting tot richtlijnconforme interpretatie van nationaal recht. Het Hof omschrijft de procedure niet voor niets als de ‘hoeksteen van het rechterlijke systeem’ dat de EU kent.

De kracht van het prejudicieel proces is zijn bijzondere aard: het is een dialoog van rechter tot rechter. Zonder vragen kan het Hof zijn taak als hoogste Europese rechter niet uitoefenen. Verwijzende rechters zijn daarentegen afhankelijk van het antwoord van het Hof om het nationale geschil op te lossen. Kortom: nationale rechters en het Hof hebben een gedeelde verantwoordelijkheid om hun dialoog tot een succes te maken.

Kent de prejudiciële procedure nog zwakke plekken?

Uiteraard! Prejudiciële verzoeken zijn soms onvolledig of onduidelijk, hetgeen tot miscommunicatie kan leiden. Het Hof geeft niet altijd een antwoord op de gestelde vragen of herformuleert de gestelde vragen zo ruimhartig dat het antwoord op deze geherformuleerde vragen niet van nut is voor de verwijzende rechter. De druk op het Hof blijft ook onverminderd hoog en dit kan ertoe leiden de gemiddelde procesduur toeneemt.

In het licht hiervan is de vraag hoe ervoor gezorgd kan worden dat de prejudiciële procedure een succesnummer blijft. In mijn rede kijk ik naar de mogelijkheden voor de betrokken actoren om binnen de huidige kaders de dialoog te beïnvloeden. Gelet op de toenemende druk kan Luxemburg eenvoudigweg niet alles beslissen. In mijn rede geef ik aan hoe het Hof de nationale rechters op dit punt een grotere Europese rol kan geven. 

U treedt regelmatig op in prejudiciële procedures waaraan Nederland deelneemt. Welke is u het meest bijgebleven?

Het mooiste van Hofprocedures zijn zittingen. Ik vind het telkens weer een eer en een feestje om bij het Hof te pleiten. Het meest bijgebleven is misschien de eerste keer dat ik zelf heb gepleit bij het Hof. Dat was de zitting in de zaak Zambrano. Een bijzonder en spannend moment, ook omdat de zaak behandeld werd door de Grote Kamer bestaande uit vijftien rechters. 

Wat is het hoogtepunt in uw juridische carrière?

Antwoord is kort en simpel: mijn oratie.

Wie is in uw juridisch bestaan uw bron van inspiratie?

Niet iemand in het bijzonder. Wel kijk ik hoe andere procesvertegenwoordigers het doen. Soms pik je er dan iets uit waarvan je zegt ‘he dat is handig, eens kijken of dat ook voor mij werkt’.

Welke juridische website raadpleegt u vaak?

Curia.europa.eu 

Welk boek las u het laatst?

Het lezen van boeken is er de laatste tijd bij ingeschoten. In de avonduren en in het weekend heb ik gewerkt aan mijn oratie. Bij de oratie heb ik veel boeken gekregen. Er is werk aan de winkel. Ik ben begonnen met lichte kost: Slag om de skyboxen van Knipping en Van Duren. Het boek gaat over hoe voetbalclubs en spelers de speelbal zijn geworden van een selecte club rijke mannen. Heerlijk andere materie dan artikel 267!       

Met wie zou u een gevangeniscel willen delen?

Ha, met Silvio Berloscuni, of il Cavaliere zoals men hem in Italië noemt. Zijn tijdperk lijkt voorbij te zijn. Maar toch, een intrigerende man die politiek veel schandalen heeft overleefd en eigenlijk altijd de strafrechtelijke dans is ontsprongen. Hoe heeft hij dat allemaal klaargespeeld? Ik verwacht een vermakelijke tijd in die cel, maar via il Cavaliere krijg je ook een mooie inkijk in de ziel van Italië.

Delen:

Share on linkedin
Share on twitter
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email

Het belangrijkste nieuws wekelijks in uw inbox?

Abonneer u op de Mr. nieuwsbrief: elke dinsdag rond de lunch een update van het nieuws van de afgelopen week, de laatste loopbaanwijzigingen en de recentste vacatures. Meld u direct aan en ontvang elke dinsdag de Mr. nieuwsbrief.

Over Mr.

Mr. is hét platform voor juristen. Mr. bericht over actuele zaken in de juridische wereld en belicht en becommentarieert deze vanuit een onafhankelijke positie. Mr. richt zich op alle in Nederland actieve juristen en WO-rechtenstudenten..

Volg MR. op social media

Service menu

Contactgegevens

Uitgeverij Mr. bv
Paul Krugerkade 45
2021 BN Haarlem
Uitgever: Charley Beerman
E-mail: beerman@mr-magazine.nl

Scroll naar top