Rehabilitatie van het bekritiseerde ‘The Counselor’

In ‘The Counselor’ neemt een succesvolle advocaat éénmalig deel aan de activiteiten van een nietsontziend drugskartel, en zit al gauw tot aan zijn nek in de stront. Cormac McCarthy nam het scenario voor zijn rekening: een sterke maag is vereist.

Delen:

beeld; Depositphotos

Gisteravond zag ik ‘The Counselor’ (2013) van regisseur Ridley Scott en wijlen Cormac McCarthy (†2023), schrijver van ‘No Country for Old Men’ en ‘The Road’ (Pulitzerprijs voor fictie), die het scenario voor zijn rekening nam. Met daarnaast een absolute star cast (Michael Fassbender, Penélope Cruz, Cameron Diaz, Javier Bardem en Brad Pitt) leek niets nog fout te kunnen gaan, maar gezien de beroerde IMDb-score van 5.4, voldoet de misdaadthriller, althans volgens het grote publiek, niet aan de verwachtingen. Ik had de film dan ook bewaard om me niet te vervelen als ik een keer lang in de trein zou zitten, zoals gisteravond. Maar, wat baal ik achteraf dat ik deze niet rustig ’s avonds thuis heb bekeken, want ik ben het geenszins eens met de kritiek.

Nietsontziend

Gesitueerd rond het onrustige grensgebied tussen Juarez, Mexico en Texas speelt Fassbender een glamour-advocaat die – net als vele personages in McCarthy’s universum – naamloos blijft (men noemt hem gedurende de film steevast ‘Counselor’). De Counselor besluit via drugsdealer Reiner (Bardem) en diens zakenpartner Westray (Pitt) éénmalig deel te nemen aan de activiteiten van een drugskartel. Tegen beter weten in – Westray wijst de Counselor nadrukkelijk op de nietsontziendheid van het kartel – gelooft de Counselor in een goede afloop, verblind als hij is door hebzucht. Die nietsontziendheid spat letterlijk en figuurlijk van het scherm af als Reiner de Counselor vertelt over een apparaat dat ‘de bolito’ heet en dat, nadat het om iemands nek wordt getrokken, zichzelf vernauwt en het slachtoffer onthoofdt: een sterke maag is vereist.

Poëtisch

De Counselors onwetendheid, beter gezegd, naïviteit, blijkt ook nog eens uit het feit dat hij tegelijkertijd zijn vriendin Laura (Cruz) met een schaamteloos dure diamanten ring ten huwelijk vraagt, en is Reiners vriendin Malkina (Diaz) wel helemaal te vertrouwen? Als de Counselor, ten einde raad, contact opneemt met Jefe, een hooggeplaatst kartellid, citeert deze de poëzie van Antonio Machado: ‘The world in which you seek to undo the mistakes that you made… Is different from the world where the mistakes were made (…), but there is no choosing there. There’s only accepting.’

Zwartgallig

Nu, ik kan me voorstellen dat dit nogal over the top klinkt, waar de kritiek destijds zich ook op richtte (zie bijvoorbeeld Variety), dus als ik een suggestie mag doen: sla deze over als je niet bereid bent verhalen met een korreltje zout te nemen. Het verhaal is complex ja, en je leert de personages slechts oppervlakkig kennen, waardoor de film cynisch, koud en zelfs ietwat zwartgallig aandoet. Maar, dat is mijns inziens ook een vereiste, wil je het gepraat over de bolito trekken, laat staan niet nader te omschrijven scènes.

Sleeper hit

The Counselor is in alles een product van Cormac McCarthy, die vorig jaar overleed, maar godzijdank het succes van zijn oeuvre (grotendeels) heeft mogen meemaken, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Herman Melville (Moby-Dick) en Vincent van Gogh. Toch hoop ik, tegen de stroom in, The Counselor de status te geven die het naar mijn mening verdient: een sleeper hit. (Ik denk dat ik de eerdergenoemde boeken nog maar eens ga lezen.)

 

Delen:

Het belangrijkste nieuws wekelijks in uw inbox?

Abonneer u op de Mr. nieuwsbrief: elke dinsdag rond de lunch een update van het nieuws van de afgelopen week, de laatste loopbaanwijzigingen en de recentste vacatures. Meld u direct aan en ontvang elke dinsdag de Mr. nieuwsbrief.

Meest gelezen berichten

Van onze kennispartners

Juridische vacatures

Scroll naar boven