Hoe kwam u op die school terecht?
“Mijn jongste dochter zit in groep 2, waar het thema beroepen centraal stond. Er werden ouders gezocht om iets over hun beroep te vertellen en ik meldde me aan, met de waarschuwing dat ik geen idee had of kleuters iets van mijn vak zouden begrijpen. De juffen waren enthousiast, en zo stond ik uiteindelijk voor drie groepen kleuters in plaats van één.”
Wat zeiden de kleuters toen ze u in toga zagen?
“De eerste vraag was meteen raak: ‘Bent u kapper?’ En eerlijk is eerlijk, zo’n toga heeft wel iets weg van een kappersschort. Toen ik vertelde dat een toga kleding is voor advocaten, vroeg één van de kleuters of het dan een avocadojurk was.”
Wat waren de leukste vragen of reacties die u kreeg?
“De vragen werden steeds beter. Eerst was ik kapper, daarna boekenschrijver vanwege de wettenbundels die ik had meegenomen. Maar na een kwartier uitleg kwam de mooiste vraag: ‘Bent u dan een échte tovenaar?’ Later hoorde ik van een moeder dat haar zoontje nu acrobaat wil worden. Helaas ben ik wat minder lenig.”
Hoe heeft u zich voorbereid op dit publiek?
“Met wat hulp van AI bedacht ik een casus over een verdwenen koekje. Stel: er liggen vijf koekjes in de klas, eentje verdwijnt en jij krijgt de schuld, terwijl je het niet hebt gedaan. Wat nu? Dan begint het werk van de advocaat: niet meteen roepen wie gelijk heeft, maar eerst vragen stellen. Liggen er kruimels? Heeft iemand chocolade om zijn mond? Heeft de juf het koekje gepakt? Of waren het de muizen? Eigenlijk verschilt dat niet zoveel van mijn dagelijkse praktijk: eerst de feiten boven tafel krijgen, scenario’s onderzoeken en dan pas conclusies trekken. Alleen zijn de belangen bij mijn cliënten meestal iets groter dan één koekje.”
U nam ook wettenbundels mee. Waarom eigenlijk?
“Ik wilde ook iets tastbaars laten zien. De kleuters waren vooral onder de indruk van het gewicht. Toen ze vroegen hoeveel pagina’s erin stonden, vertelde ik dat het er meer dan 4.700 waren. Dat zei ze niet veel, maar bij méér dan honderd vielen de monden open. Ze mochten de bundels zelf vasthouden en doorbladeren.”
Wat heeft u zelf geleerd van deze bijeenkomst?
“Hoe heerlijk zo’n publiek is zonder filters. Kleuters stellen precies de vragen die in hen opkomen. Ze begrepen eigenlijk niet waarom mijn beroep nodig is: als iemand iets doet wat je niet wilt, zeg je toch gewoon ‘Stop, hou op!’ En dan moet de ander stoppen. Ergens hebben ze natuurlijk een punt. Wat zou ons werk eenvoudig zijn als iedereen zich daaraan hield. Misschien kunnen wij volwassenen nog best iets leren van die kleuterlogica.”
Denkt u dat de kleuters iets hebben opgestoken van recht en rechtspraak?
“Ik hoop vooral dat ze hebben onthouden dat je niet zomaar moet aannemen dat iemand iets heeft gedaan. Dat je eerst vragen stelt, naar de feiten kijkt en ook naar de andere kant van het verhaal luistert. En dat je hulp kunt vragen als je er samen niet uitkomt. Als daarvan iets is blijven hangen, vind ik het al geslaagd.”
Wie of wat is uw bron van inspiratie?
“Voor deze sessie waren dat uiteraard mijn kinderen. Daarnaast vind ik het belangrijk om altijd zo simpel mogelijk iets te kunnen uitleggen aan cliënten; dat moet dus ook bij kleuters lukken. Verder proberen wij ons kantoor zo nuchter mogelijk weg te zetten. Ik hecht veel waarde aan Brabantse nuchterheid.”
Wat is niet over u bekend wat wel interessant is?
“Dat ik op mijn zestiende mijn tractorrijbewijs heb gehaald en vroeger weleens met de tractor naar de middelbare school reed. Niet bepaald het vervoermiddel dat je direct bij een toekomstige advocaat zou verwachten.”
Wat staat op uw bucketlist?
“Japan! Ik houd van verre reizen en zou daar heel graag de cultuur ontdekken. En natuurlijk uitgebreid sushi eten, het liefst iedere dag.”
Wat is uw guilty pleasure?
“Een koud biertje tijdens carnaval. Al vind ik dat als Brabander eigenlijk helemaal geen guilty pleasure.”
Welk boek las u als laatst?
“Murduko, vol met ‘moordmysteriepuzzels’. Niet bepaald een literair meesterwerk, maar wel ontzettend verslavend. Na een dag vol juridische teksten vind ik het heerlijk om mijn hoofd op een heel andere manier aan het werk te zetten met puzzels.”
Welke jurist verdient een compliment?
“Raadsheer Pieter Frans Lock van de Hoge Raad. Ik heb ooit een cursus bij hem gevolgd over het schrijven van rechterlijke uitspraken. Daar heb ik in mijn eigen processtukken nog steeds profijt van.”
Als u het voor het zeggen had, dan…
“… zouden we wat vaker de logica van een kleuter gebruiken. Minder bureaucratie, regels die logisch op elkaar aansluiten en vooral wat meer gezond verstand. Want als je iets niet aan een kleuter kunt uitleggen, is het misschien niet de kleuter die het niet begrijpt, maar het systeem dat te ingewikkeld is.”
